یوسف سۈرىسى — ئايەت 96

1) لۇغەت ئىزاھاتى:

• الْبَشِيرُ: خۇش خەۋەر ئېلىپ كەلگۈچى، يەنى يۇسۇفنىڭ ھاياتلىقى توغرىسىدا خۇش خەۋەر يەتكۈزگۈچى.
• أَلْقَاهُ: ئۇنى تاشلىدى، يەنى كۆڭلەكنى تاشلىدى.
• فَارْتَدَّ: قايتتى، ئەسلى ھالىتىگە قايتتى.
• بَصِيرًا: كۆرۈش قابىلىيىتىگە ئىگە بولغان، كۆزى ئېچىلغان.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە يەئقۇب ئەلەيھىسسالامنىڭ قىسسىسىنى بايان قىلىدۇ. ئۇنىڭ ئوغلى يۇسۇف ئەلەيھىسسالامدىن ئايرىلغان ۋاقىتتا، قايغۇ-ھەسرەتتىن كۆزى كۆرمەس بولۇپ قالغان ئىدى. ئۇزۇن يىللاردىن كېيىن، يۇسۇف ئەلەيھىسسالامنىڭ ھاياتلىقى توغرىسىدا خۇش خەۋەر ئېلىپ كەلگەن كىشى يەئقۇب ئەلەيھىسسالامنىڭ يېنىغا كەلگەندە، يۇسۇف ئەلەيھىسسالامنىڭ كۆڭلىكىنى ئۇنىڭ يۈزىگە تاشلىدى. ئاللاھنىڭ قۇدرىتى بىلەن، يەئقۇب ئەلەيھىسسالامنىڭ كۆزى دەرھال ئېچىلىپ، قايتا كۆرۈش قابىلىيىتىگە ئىگە بولدى. بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە مۆجىزىسى ئىدى.

شۇ چاغدا يەئقۇب ئەلەيھىسسالام يېنىدىكى بالىلىرىغا ۋە ئەھلى جەمەتىگە قاراپ: «مەن سىلەرگە ئاللاھنىڭ لۇتفى ۋە رەھمىتىدىن سىلەر بىلمەيدىغان نەرسىلەرنى بىلىمەن دەپ ئېيتقان ئەمەسمىدىم؟» دېدى. يەنى ئۇ ئۇلارغا ئاللاھنىڭ يۇسۇفنى قايتۇرۇپ بېرىشكە قادىر ئىكەنلىكىنى، ھەمدە ئۇنىڭ ھاياتلىقى توغرىسىدا ئۈمىدنى ئۈزمەسلىك كېرەكلىكىنى ئېيتقان ئىدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە قۇدرىتى چەكسىز. ئۇ قايغۇ-ھەسرەتنى خۇشاللىققا، قاراڭغۇلۇقنى يورۇقلۇققا ئايلاندۇرالايدۇ. بىز ھەر قانداق قىيىنچىلىق ۋە سىناققا دۇچ كەلگەندە، ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىپ، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىكىمىز كېرەك. چۈنكى ئاللاھ ھەر بىر قىيىنچىلىق بىلەن بىرلىكتە ئاسانلىقنىمۇ يارىتىدۇ. بۇ قىسسە بىزنى سەۋر-تاقەتلىك بولۇشقا، ئاللاھنىڭ ھېكمىتىگە ئىشىنىشكە ۋە ھەر قانداق ئەھۋالدا ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشقا چاقىرىدۇ.