Surja Jusuf — Ajet 95

Kuptimet e fjalëve:

• Tâllâhi: Përbetim me Allahun, që do të thotë "Pasha Allahun".
• Dhallâl: Largim nga e vërteta, gabim, humbje nga rruga e drejtë.
• El-kadîm: I vjetër, i mëparshëm, që ka ndodhur më parë.

Tefsiri i ajets:

Kur Jakubi a.s. u tha të pranishmëve se e ndjen erën e Jusufit dhe se do ta shohë sërish, ata që ishin rreth tij – nipërit dhe të afërmit e tij – i thanë: "Pasha Allahun, ti me të vërtetë je ende në gabimin tënd të vjetër!" Ata mendonin se dashuria e tij për Jusufin e kishte kapluar aq shumë, saqë ai nuk mund ta harronte atë dhe vazhdimisht shpresonte për kthimin e tij, edhe pse sipas tyre Jusufi kishte vdekur. Ata e quanin këtë gjendje të tij "dhallâl" (gabim), sepse sipas tyre ai ishte larguar nga realiteti dhe mendonte se do ta takonte Jusufin përsëri, gjë që ata e konsideronin të pamundur. Por në realitet, Jakubi a.s. ishte i drejtë në shpresën e tij, sepse Allahu i kishte premtuar se do t'i bashkojë ata.

Përfitimet nga ajeti:

1. Dashuria e sinqertë për fëmijët dhe njerëzit e dashur është një shenjë e natyrës njerëzore, por duhet të jetë gjithmonë brenda kufijve të urdhërave të Allahut.
2. Njerëzit shpesh i quajnë gabime ato që nuk i kuptojnë, por besimtari duhet të jetë i durueshëm dhe të mos ndikohet nga fjalët e të tjerëve kur është i bindur se është në rrugë të drejtë.
3. Shpresa në mëshirën e Allahut dhe në realizimin e premtimeve të Tij është një virtyt i madh, edhe kur të tjerët e konsiderojnë atë si ëndërr të kotë.
4. Ky ajets na mëson se durimi dhe besimi i fortë në Allahun përfundimisht shpërblehen, siç ndodhi me Jakubin a.s. që Allahu ia realizoi shpresën dhe e bashkoi me Jusufin.