Surja Jusuf — Ajet 98

Kuptimet e fjalëve:

• سَوْفَ: një pjesëz që tregon të ardhmen e afërt.
• أَسْتَغْفِرُ: kërkoj falje dhe mëshirë nga Zoti im.
• الْغَفُورُ: Ai që i fal shumë mëkatet e robërve të Tij.
• الرَّحِيمُ: Ai që është shumë i mëshirshëm me krijesat e Tij.

Tefsiri i ajetit:

Kur bijtë e Jakubit (paqja qoftë mbi të) i thanë babait të tyre se e kishin keqtrajtuar Jusufin dhe vëllain e tij, dhe kërkuan falje nga ai, Jakubi (paqja qoftë mbi të) u përgjigj atyre me fjalë plot butësi dhe dashuri: "Së shpejti do t'i kërkoj Zotit tim t'ju falë juve." Ai e shtyu kërkesën për falje për një kohë tjetër, sepse donte ta bënte atë në një kohë kur pranimi i lutjes është më i mundshëm, si p.sh. në fund të natës (koha e sehrit), sepse ajo kohë është më e përshtatshme për t'u përgjigjur lutjes. Pastaj ai e arsyetoi këtë duke thënë: "Me të vërtetë, Zoti im është Ai që i fal shumë mëkatet e robërve të Tij që pendohen, dhe është shumë i mëshirshëm me ta." Kjo tregon se Jakubi (paqja qoftë mbi të) nuk i qortoi bijtë e tij, por i priti me falje dhe mirësi, duke u treguar atyre se rruga e pendimit dhe kthimit te Zoti është gjithmonë e hapur.

Përfitimet nga ajeti:

• Nga ky ajet mësojmë se prindi i mirë është ai që i fal fëmijët e tij dhe nuk i mban mëri, edhe kur ata bëjnë gabime të mëdha.
• Na mëson se pendimi i sinqertë është i pranuar nga Zoti, pavarësisht nga madhësia e mëkatit, sepse Zoti është Falës dhe Mëshirues.
• Tregon se lutja për falje në kohë të veçanta, si në fund të natës, është më e pranuar, prandaj duhet t'i shfrytëzojmë këto momente për t'u lutur për veten dhe për të tjerët.
• Na mëson se edhe në momentet më të vështira, njeriu duhet t'i drejtohet Zotit me shpresë dhe jo të dëshpërohet nga mëshira e Tij.