Surah Yusuf — Talata 98

At nang ang tagapagdala ng magandang balita ay dumating, ay ipinagpag niya ang damit (ni Hosep) sa buo niyang mukha (Hakob), at nanauli ang kanyang paningin. Siya ay nangusap: “Hindi baga sinabi ko na sa inyo, na nalalaman ko mula kay Allah ang hindi ninyo nalalaman.”

Sila ay nagsabi: “o aming ama! Manikluhod kayo (kay Allah) para sa kapatawaran ng aming mga kasalanan, katotohanang kami ay naging mga makasalanan.”

Kaya’t nang sila ay magsitungo kay Hosep, ay inilapit niya ang kanyang magulang (ama) sa kanyang sarili at nagsabi: “Pumasok kayo sa Ehipto, sa kapahintulutan ni Allah, nang matiwasay (sa kapayapaan at kapanatagan).”

At itinaas niya ang kanyang magulang sa luklukan at sila ay nagpatirapa (nagbigay galang) sa kanya (Hakob). Siya (Hosep) ay nagsabi: “O aking ama! Ito ang kahulugan ng aking panaginip noon pang una! Pinahintulutan ng aking Panginoon na ito ay mangyari! Siya ay tunay na mabuti sa akin nang ako ay hanguin Niya sa bilangguan, at kayo ay dinala (Niyang) lahat dito (sa akin) mula sa pamumuhay sa disyerto, pagkaraang makapagtanim si Satanas ng galit sa pagitan ko at ng aking mga kapatid. Katotohanan, ang Aking Panginoon ay Pinakamapagpala at Pinakamabait sa sinumang Kanyang maibigan. Katotohanan! Siya ay Tigib ng Kaalaman, ang Puspos ng Karunungan