Sura Ibrahim — Werset 24

Znaczenie słów:

• "Kalamah tayyibah" – słowo dobre, czyste i błogosławione.
• "Szadżarah tayyibah" – drzewo dobre, szlachetne i pożyteczne.
• "Asluha sabit" – jego korzeń jest mocno zakorzeniony, trwały i niewzruszony.
• "Far'uha fi as-sama" – jego gałęzie wznoszą się wysoko ku niebu.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wszechmogący – zwraca się do Swojego Proroka ﷺ, a poprzez niego do całej ludzkości, pytaniem retorycznym: „Czyż nie widziałeś, jak Allah podał przykład dobrego słowa?" To pytanie ma na celu pobudzenie uwagi i skłonienie do refleksji. Chodzi tu o słowo tauhidu – „La ilaha illallah" (Nie ma boga prócz Allaha) – czyli świadectwo wiary w jedność Boga, które jest fundamentem islamu.

Allah porównuje to słowo do wspaniałego, szlachetnego drzewa – palmy daktylowej. Drzewo to ma głęboki, mocny i stabilny korzeń, który jest zakorzeniony w ziemi, czerpie wodę i składniki odżywcze, dzięki czemu jest niewzruszone nawet podczas silnych wiatrów i burz. Jego gałęzie natomiast wznoszą się wysoko ku niebu, sięgając światła słonecznego i czystego powietrza, przynosząc cień i owoce dla ludzi.

Podobnie jest ze słowem wiary: jego korzeń tkwi głęboko w sercu wierzącego, wypełnionym poznaniem Boga, szczerym przekonaniem i pewnością. Kiedy wierzący wypowiada to słowo z czystym sercem, wznosi się ono ku niebu, jest przyjmowane przez Allaha i przynosi błogosławieństwo, podobnie jak drzewo, które wydaje owoce. Wiara, która ma mocny fundament w sercu, objawia się w dobrych uczynkach, które wznoszą się ku Bogu i przynoszą korzyść zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ten werset ukazuje wielką wartość słowa „La ilaha illallah" – jest ono fundamentem całej wiary i kluczem do raju. Muzułmanin powinien pielęgnować to słowo w swoim sercu i wypowiadać je z przekonaniem.
2. Wiara prawdziwa nie jest jedynie słowem wypowiadanym językiem, ale musi mieć głęboki korzeń w sercu – opierać się na wiedzy, pewności i szczerości. Tylko wtedy przynosi owoce w postaci dobrych uczynków.
3. Porównanie wiary do drzewa uczy nas, że wiara potrzebuje stałej pielęgnacji – poprzez wiedzę, pamięć o Bogu (dhikr), modlitwę i dobre uczynki – aby jej korzenie były mocne, a gałęzie wznosiły się coraz wyżej.
4. Werset ten zachęca do refleksji nad stworzeniem – palma daktylowa jest darem Allaha, który łączy w sobie piękno, użyteczność i siłę. Podobnie wiara powinna łączyć w sobie piękno charakteru, użyteczność dla innych i siłę przekonań.
5. Przypomina nam, że dobre słowo i dobre czyny wznoszą się do Allaha i są przez Niego przyjmowane, co daje wierzącemu nadzieję i motywację do czynienia dobra w każdych okolicznościach.