Sura Ibrahim — Werset 34

Znaczenie słów:

• Ātākum – obdarzył was, dał wam.
• Min kulli mā sa'altumūh – z wszystkiego, o co prosiliście (część z każdego rodzaju, nie wszystko).
• Tuĥṣūhā – zliczycie je, policzycie je w całości, ogarniecie je liczbą.
• La-ẓalūm – bardzo niesprawiedliwy względem siebie, krzywdzący swoją duszę.
• Kaffār – bardzo niewdzięczny, zaprzeczający dobru, które go spotyka.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Allah – Wysławiony – przypomina swoim sługom o Swojej łasce i dobroci względem nich. Dał im z każdego rodzaju dóbr to, o co prosili, a także to, o co nie prosili – otoczył ich Swoim zaopatrzeniem, zdrowiem, bezpieczeństwem i wszelkimi dobrami, które są dla nich niezbędne w życiu. Nie ma takiej potrzeby, którą by im wypełnił, ani takiego dobra, którego by im nie udzielił – On daje z Swojej łaski to, co Oni wybrali, i to, czego nie wybrali, a On jest Tym, który wie, czego potrzebują.

Następnie Allah wskazuje, że gdyby człowiek próbował zliczyć wszystkie łaski Boga – nie zdołałby tego uczynić, bo są one niezliczone i różnorodne. Każdy oddech, każde mgnienie oka, każdy ruch i każda chwila spokoju to łaski, których nie sposób ogarnąć umysłem ani zliczyć liczbą. To, co Bóg wspomniał w Swojej Księdze, to jedynie przykłady i znaki, a nie pełne wyliczenie.

Na końcu wersetu Allah – Wysławiony – opisuje naturę człowieka: jest on bardzo niesprawiedliwy względem samego siebie, gdyż popełnia grzechy i przekracza granice, oraz bardzo niewdzięczny – zaprzecza łaskom swojego Pana i nie dziękuje Mu za nie, mimo że Bóg obsypuje go dobrami nieustannie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas pokory i wdzięczności – pokazuje, jak wielkie są łaski Boga względem nas, i zachęca do ciągłego dziękowania Mu za nie.
2. Uświadamia nam, że nawet gdybyśmy spędzili całe życie na dziękczynieniu, nie bylibyśmy w stanie oddać Bogu należnej Mu wdzięczności – to pobudza do pokory i oddania się Bogu.
3. Werset ostrzega przed dwiema groźnymi cechami: niesprawiedliwością wobec siebie (przez grzechy) i niewdzięcznością (przez zaprzeczanie łaskom) – a to skłania nas do unikania tych cech i pielęgnowania sprawiedliwości oraz wdzięczności.
4. Przypomina nam, że Bóg daje nam nie tylko to, o co prosimy, ale także to, czego nie prosimy – co napełnia serca miłością do Boga i zaufaniem do Niego.
5. Werset ten jest dowodem na to, że islam jest religią wdzięczności i refleksji – zachęca człowieka do patrzenia na otaczające go dobra i do korzystania z nich w sposób, który podoba się Bogu.