Sura Ibrahim — Werset 39

Znaczenie słów:

• وَهَبَ – obdarował, podarował, dał w darze.
• عَلَى الْكِبَرِ – w podeszłym wieku, w starości, gdy człowiek jest już stary i słaby.
• سَمِيعُ الدُّعَاءِ – Ten, który wysłuchuje modlitw i próśb, który odpowiada na nie.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Prorok Ibrahim (Abraham) – niech będzie z nim pokój – składa dzięki i chwałę Allahowi, mówiąc: „Cała chwała i dziękczynienie należą się Allahowi, który obdarował mnie w mojej starości, w podeszłym wieku, dwoma synami: Isma’ilem i Ishaqiem”. Było to spełnienie jego szczerej prośby, którą wcześniej zanosił do swego Pana, prosząc o potomstwo z ludzi prawych i pobożnych. Allah odpowiedział na jego modlitwę i obdarzył go tymi synami, mimo że był już stary, a jego żona również była w podeszłym wieku – co było dowodem potęgi Allaha i Jego zdolności do czynienia rzeczy, które wydają się niemożliwe dla ludzi. Następnie Ibrahim podkreśla, że jego Pan jest Tym, który słyszy każdą modlitwę i prośbę, i który nie zawodzi tego, kto się do Niego zwraca. Jest to wyraz jego głębokiego przekonania i ufności w Allaha, który wysłuchuje swoich sług i odpowiada na ich wezwania.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wdzięczność wobec Allaha – Prorok Ibrahim uczy nas, abyśmy zawsze dziękowali Allahowi za Jego dary, zwłaszcza te wielkie i długo wyczekiwane. Dziękczynienie jest cechą prawdziwych wierzących i powodem zwiększenia błogosławieństw.
2. Potęga Allaha ponad prawami natury – Obdarowanie Ibrahima dziećmi w tak podeszłym wieku pokazuje, że Allah jest wszechmocny i nie ma dla Niego rzeczy niemożliwych. To umacnia naszą wiarę w to, że Allah może spełnić każdą naszą prośbę, nawet jeśli wydaje się ona nierealna.
3. Moc modlitwy – Werset ten zachęca nas do wytrwałego zwracania się do Allaha z modlitwą, ponieważ On słyszy każdą prośbę i odpowiada na nią w sposób, który zna najlepiej. Modlitwa jest bronią wierzącego i kluczem do spełnienia pragnień.
4. Optymizm i nadzieja w miłosierdzie Allaha – Ibrahim nie stracił nadziei nawet wtedy, gdy wiek nie sprzyjał ojcostwu. Uczy nas to, abyśmy nigdy nie tracili nadziei w łaskę Allaha i zawsze oczekiwali od Niego dobra, gdyż On jest Najhojniejszy i Najmiłosierniejszy.
5. Pokora i uznanie łaski – Ibrahim przypisuje te błogosławieństwa wyłącznie Allahowi, nie przypisując sobie żadnej zasługi. To uczy nas pokory i tego, że wszelkie dobro pochodzi wyłącznie od Allaha, któremu należy się cała chwała.