Suurah Ibraahiim — Aayad 39

Macnaha Erayada:

• وَهَبَ لِي: wuxuu i siiyay, waa deeq iyo siin.
• عَلَى الْكِبَرِ: markay da’du weyn tahay, da’da oo dhaaftay.
• إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ: labadiisa wiil, Ismaaciil oo ka yimid Haajar, iyo Isxaaq oo ka yimid Saara.
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ: waa mid aad u maqla ducada, kama dhaco wax ka mid ah.

Tafsiirka:

Nabiga Ibraahim (CS) wuxuu ku mahadnaqayaa Eebbe oo ku tilmaamaya mahad iyo ammaan gaar ah, isagoo leh: Mahad waxaa iska leh Eebbe iga siiyey da’da weyn labadayda wiil, Ismaaciil iyo Isxaaq. Kani waa mahadnaq ka dib helista deeqdaas weyn, maxaa yeelay waxaa la siiyay wiilal markuu da’diisu weynayd, ka dib intuu Eebbe ka baryay inuu siiyo carruur wanaagsan. Isagoo sheegay in Eebbe uu yahay mid maqla ducada, wuxuuna ku xaqiijinayaa in Eebbe aqbalay ducadiisa oo uu siiyay waxa uu rabay, isagoo aan ka quusan rajadii Eebbe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Mahadnaqda Eebbe waa astaanta addoonta shukriga leh, waxayna muujinaysaa qalbiga ku xiran Eebbe.
2. Ducadu waa hubka ugu weyn ee addoontu ku gaadho deeqda Eebbe, Ibraahim (CS) wuxuu ku tusay in ducada lagu helo waxa loo baahan yahay.
3. Da’da weyn kama hor istaagto deeqda Eebbe, wuxuuna ku tusay in Eebbe uu wax walba karo, isagoo siiyay wiilal markuu da’diisu weynayd.
4. Ibraahim (CS) wuxuu ku baray in la xuso deeqda Eebbe oo la sheego, si loogu dhiirrigeliyo dadka shukriga iyo mahadnaqda.
5. Iimaanka iyo rajadii Ibraahim (CS) ee Eebbe ayaa ah tusaale loo daydo, isagoo aan ka quusan ducada inkastoo ay jirtay da’ weyn.