ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 39

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• الْحَمْدُ: ماختاش، شۈكرى قىلىش.
• وَهَبَ: ئاتا قىلدى، بەردى.
• عَلَى الْكِبَرِ: قېرىغان چاغدا، يېشى چوڭ بولغان ھالدا.
• إِسْمَاعِيلَ: ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ چوڭ ئوغلى.
• إِسْحَاقَ: ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ كىچىك ئوغلى.
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ: دۇئانى ئاڭلاپ ئىجابەت قىلغۇچى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئاللاھ تائالاغا ماختاش ۋە شۈكۈر ئېيتىپ مۇنداق دېگەن: ھەممە ماختاش ئاللاھقا خاستۇر. ئۇ مېنىڭ يېشىم چوڭ بولغان، ئەۋلاد كۆرۈش ئۈمىدى ئازايغان چاغدا ماڭا ئىسمائىل ۋە ئىسھاقنى ئاتا قىلدى. بۇ ئىككى ئوغۇل مېنىڭ ياشلىق چاغلىرىمدا ئەمەس، بەلكى قېرىغان چېغىمدا بېرىلگەن ئۇلۇغ نېمەتتۇر. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئىلگىرى: «ئى رەببىم! ماڭا ياخشىلاردىن ئەۋلاد ئاتا قىلغىن» دەپ دۇئا قىلغان ئىدى. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلاپ ئىجابەت قىلدى ۋە ئۇنىڭغا بۇ ئىككى پەيغەمبەر ئوغۇلنى بەردى. ھەقىقەتەن، ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ رەببى دۇئا قىلغۇچىلارنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلاپ ئىجابەت قىلغۇچىدۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ تائالا دۇئالارنى ئاڭلايدۇ ۋە ئىجابەت قىلىدۇ. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام قېرىغان چاغدا ئەۋلادقا ئېرىشىش ئۈمىدى ئاز بولسىمۇ، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىگە تەۋەككۈل قىلىپ دۇئا قىلدى، ئاللاھ ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلدى. شۇڭا بىز ھەر قانداق ھالدا، ھەتتا ئۈمىدسىزلىنىپ قالغان چاغلاردا ھەم ئاللاھقا دۇئا قىلىشىمىز، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىكىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەممە ئىشكە قادىردۇر، ئۇ بەندىلىرىنىڭ دۇئاسىنى ئاڭلاپ ئىجابەت قىلغۇچىدۇر. بىز ھەر ۋاقىت ئاللاھقا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئۇنىڭ بەرگەن نېمەتلىرىنى ئېتىراپ قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭغا ماختاش ئېيتىشىمىز كېرەك.