Ибрахим сүрәсе — Аять 39

﴿الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ﴾

Сүзләр мәгънәсе:

• الْحَمْدُ — мактау һәм шөкер.
• وَهَبَ — бүләк итте, бирде.
• عَلَى الْكِبَرِ — картлык чорында, олы яшьтә.
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ — догаларны ишетүче, догаларга җавап бирүче.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үзенең картлык чорында Аллаһы Тәгаләнең үзенә Исмәгыйль һәм Исхак исемле ике угыл бүләк итүен искә алып, Раббысына мактау һәм шөкер белән мөрәҗәгать итә. Ул бик олы яшькә җиткәч, Аллаһы Тәгалә аның догасын кабул итеп, аңа изге нәсел бирде. Исмәгыйль аңа Һәҗәрдән, ә Исхак Сарадан туды. Ибраһим галәйһиссәлам моны Аллаһының үз догасын ишетүе һәм кабул итүе белән бәйли: ул Аллаһыдан изге угыллар сораган иде, һәм Раббысы аның теләген үтәде. Бу — Аллаһы Тәгаләнең догаларны ишетүче һәм дога кылучыларны өметсез калдырмаучы икәнлегенә ачык шәһадәт.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләгә һәрвакыт мактау һәм шөкер әйтергә кирәк, бигрәк тә авырлыклардан соң бирелгән нигъмәтләр өчен.
• Дога — мөэминнең коралы; Аллаһы Тәгалә дога кылучыларның авазын ишетә һәм вакыты җиткәч җавап бирә.
• Картлык чорында да Аллаһының кодрәтеннән өмет өзмәскә кирәк, чөнки Ул теләсә нәрсәгә кадир.
• Әти-әниләр өчен изге балалар сорап дога кылу — пәйгамбәрләрнең гамәле, һәм бу безнең өчен үрнәк.