ሱረቱ ኢብራሂም — አንቀጽ 39

የቃላት ፍቺዎች፡-

• وَهَبَ ሊ፡- ሰጠኝ፣ ለገሰልኝ
• عَلَى الْكِبَرِ፡- በእርጅና ዘመን፣ አመቴ በገፋ ጊዜ
• إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ፡- ኢስማዒል እና ኢስሐቅ (ከልጆቹ ሁለቱ)
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ፡- ጸሎትን ሰሚ ነው (ሊም የማጠናከሪያ ነው)

የአንቀጽ ተፍሲር፡-

ኢብራሂም (አለይሂ ሰላም) ጌታቸውን እያመሰገኑ እንዲህ ይላሉ፡- ምስጋና እና ውዳሴ ሁሉ ለአላህ ይገባዋል፤ እሱ በእርጅና ዘመኔ ኢስማዒልን ከሃጃር፣ ኢስሐቅንም ከሳራ ሰጠኝ። ይህ የአላህ ስጦታ ነው፤ ምክንያቱም እኔ በወጣትነቴ ልጅን እንድወልድ ጸልያለሁ፣ አላህም ጸሎቴን ተቀብሎ በእርጅና ዘመኔ ሰጠኝ። ጌታዬ የሚጸልይን ሰው ጸሎት ሰሚ ነው፤ እኔም ጌታዬን ጠርቼዋለሁ፣ እሱም ተስፋዬን አላሳፈረም። ይህ ሁሉ የአላህ ቸርነት እና ምህረት ነው፤ ስለዚህ ምስጋና ሁሉ ለእሱ ብቻ ይገባል።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ የነቢያቱንና የበጎ ሰዎችን ጸሎት ይሰማል እና ይመልሳል፤ ይህ የአላህ ቸርነት ምልክት ነው።
2. የኢብራሂም ነቢይ ምሳሌ ያስተምረናል፡- አላህ በሰጠን ጸጋ ሁሉ ልናመሰግነው ይገባል፤ ምስጋና ጸጋን ይጨምራል።
3. በእርጅና ዘመን ልጅ ማግኘት የአላህ ችሎታ መገለጫ ነው፤ አላህ በሁሉ ነገር ላይ ቻይ ነው፤ ስለዚህ ተስፋ መቁረጥ የለብንም።
4. ጸሎት የአምልኮ ዋና ክፍል ነው፤ አላህ የሚጸልይን ሰው ጸሎት ይሰማል፤ ስለዚህ በጸሎት ላይ መጽናት ይገባናል።
5. ነብዩ ኢብራሂም በአላህ ላይ ያላቸው እምነትና ተስፋ ጸሎታቸው ተቀባይነት እንዲያገኝ ምክንያት ሆኗል፤ ይህ ደግሞ በአላህ ላይ መታመን የጸሎት ተቀባይነት መሠረት መሆኑን ያሳያል።