Surah Ibrahim — Talata 39

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَهَبَ لِي – Ipinagkaloob sa akin, ibinigay sa akin.
• عَلَى الْكِبَرِ – Sa kabila ng katandaan, habang ako ay matanda na.
• إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ – Ang dalawang anak ni Propeta Ibrahim: si Ismael (mula kay Hajar) at si Isaac (mula kay Sarah).
• لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ – Tunay na Siya ay Lubos na Nakaririnig sa panalangin.

Interpretasyon ng Talata:

Si Propeta Ibrahim (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay nagpupuri at nagpapasalamat sa Allah, na nagsasabi: Ang lahat ng papuri at pasasalamat ay ukol kay Allah na nagkaloob sa akin, sa kabila ng aking katandaan at kahinaan, ng dalawang anak na sina Ismael at Isaac. Ito ay pagtupad sa kanyang panalangin nang siya ay humiling sa kanyang Panginoon na pagkalooban siya ng mga matutuwid na supling. Kanyang binanggit na ang kanyang Panginoon ay tiyak na Nakaririnig sa panalangin ng sinumang dumadalangin sa Kanya, at hindi Niya binibigo ang umaasa sa Kanyang awa. Kaya't siya ay nagpasalamat sa Allah dahil sa dakilang biyayang ito, na dumating sa kabila ng kanyang pagtanda, bilang patunay ng kapangyarihan ng Allah at ng Kanyang pagtugon sa mga dalangin.

Mga Aral na Napupulot:

• Ang pagpapasalamat sa Allah sa mga biyaya ay isang dakilang gawain na nagpapataas ng antas ng isang tao at nagpaparami ng kabutihan.
• Ang panalangin ay sandata ng mananampalataya; kaya't hindi dapat mawalan ng pag-asa ang sinuman sa awa ng Allah, gaano man katagal ang paghihintay.
• Ang kabutihan ng supling ay isang malaking biyaya na dapat pahalagahan at ipagpasalamat, lalo na kung ito ay dumarating sa kabila ng kahirapan.
• Ang pagtitiwala sa Allah at ang pagpupuri sa Kanya sa lahat ng pagkakataon ay nagpapalakas ng pananampalataya at nagbibigay ng kapayapaan sa puso.