İbrahim surəsi — Ayə 39

Kəlmələrin mənaları:

• Vəhəbə – bəxş etdi, verdi.
• Əl-kibar – qocalıq, yaşlılıq dövrü.
• Səmiud-dua – duanı eşidən, dua edənlərin duasına cavab verən.

Təfsir:

İbrahim peyğəmbər (əleyhissalam) bu ayədə Allaha sonsuz şükür və həmd edərək deyir: “Bütün təriflər, şükürlər Allaha məxsusdur ki, mənə qocalıq çağımda İsmail və İshaqı bəxş etdi.”

Bu, İbrahim peyğəmbərin (əleyhissalam) ürəyindən gələn dərin minnətdarlıq hissidir. O, uzun illər övlad həsrəti ilə yaşamış, gecə-gündüz Allaha dua etmişdi. Allah isə onun duasını eşitdi və ona iki oğul bəxş etdi – İsmail (Həcərdən) və İshaq (Sərədən). Bu, Allahın qüdrətinin və lütfünün açıq bir sübutudur.

İbrahim peyğəmbər (əleyhissalam) bu neməti dilə gətirərək öyrədir ki, insan hər zaman Allahın verdiyi nemətləri yad etməli və Ona şükür etməlidir. Xüsusilə də yaşlılıqda verilən övlad neməti daha böyük bir möcüzədir və bu, Allahın hər şeyə qadir olduğunu göstərir.

Ayənin sonunda İbrahim peyğəmbər (əleyhissalam) deyir: “Həqiqətən, Rəbbim duanı eşidəndir.” Bu, Allahın bəndələrinin duasına qulaq asdığını və onlara cavab verdiyini bildirir. İbrahim peyğəmbər (əleyhissalam) bu sözləri ilə həm öz təcrübəsini bölüşür, həm də ümmətə ümid verir ki, Allah heç vaxt Öz bəndələrinin duasını cavabsız qoymaz.

Bu ayədən bizə böyük bir dərs var: Allahın lütfü və mərhəməti sonsuzdur. Nə qədər çətin vəziyyətdə olsaq da, ümidimizi kəsməməli, dua etməyə davam etməliyik. İbrahim peyğəmbər (əleyhissalam) kimi qocalıqda belə ümidini itirməyib, Allahdan övlad istədi və Allah da ona iki oğul bəxş etdi. Bu, Allahın vədinə sadiq olduğunu və Onun qüdrətinin hər şeyə çatdığını göstərir.

Ey möminlər! Gəlin İbrahim peyğəmbərin (əleyhissalam) bu gözəl əxlaqından öyrənək – hər an Allaha şükür edək, Onun nemətlərini dilə gətirək və dua etməkdən heç vaxt əl çəkməyək. Çünki Allah duanı eşidən, ehtiyacları bilən və bəndələrinə ən gözəl şəkildə cavab verəndir.