Ибрахим сүрәсе — Аять 41

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «әгъфир ли» — мине гафу ит, ягъни гөнаһларымны ярлыка.

— «ли-вәлидәййә» — әти-әниемә (ике ата-анама).

— «лил-мүъминин» — иман китергән бәндәләргә.

— «йәүмә йәгумул-хисаб» — хисап көне булганда, ягъни кешеләр Раббылары алдында хисап өчен басып торган көндә.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам үзенең догасында Раббысына мөрәҗәгать итеп: «И Раббыбыз! Мине гафу ит, миннән кешелек табигате аркасында чыккан хата-җибәрәхәтләрне ярлыка. Әти-әниемне дә гафу ит», — дип сорый. Бу доганы ул әтисенең Аллаһуга дошман икәне ачыкланганчы әйткән иде. Әтисенең хакыйкатьне инкяр итүе ачыклангач, ул аннан тулысынча бизде һәм аның өчен дога кылудан туктады. Әнисе исә иман китергән иде, шуңа күрә аның өчен дога кылу дәвам итте. Аннары ул барлык мөэминнәргә дә шәфәгать кылып, аларның да гөнаһларын гафу итүен сорады. Бу дога кыямәт көнендә, бөтен кешеләр хисап өчен басып торган вакытта, иң кирәкле һәм иң зур ихтыяҗ булган мәлдә әйтелде. Чөнки ул көндә һәркемгә Аллаһның рәхмәте һәм гафуы кирәк булачак.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

— Дога — пәйгамбәрләрнең дә, гөнаһлы бәндәләрнең дә иң зур коралы. Хәтта бөек пәйгамбәр Ибраһим галәйһиссәлам дә үзе өчен гафу сораган.

— Әти-әнигә карата изгелек күрсәтү һәм алар өчен дога кылу — ислам әхлагының мөһим өлеше. Ләкин әгәр ата-ана Аллаһуга каршы торса һәм дингә дошман булса, алардан бизәргә кирәк.

— Мөэминнәр бер-берсе өчен дога кылырга тиеш. Бу — алар арасындагы мәхәббәт һәм бердәмлекне ныгыта.

— Кыямәт көне хакыйкатьтер. Ул көндә һәркем үз гамәлләре өчен хисап тотачак. Шуңа күрә бүгеннән үк изге гамәлләр кылырга һәм Аллаһның рәхмәтенә ирешергә тырышырга кирәк.