ابراہیم سۈرىسى — ئايەت 41

1. مەنىسى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج بولغان سۆزلەر:

• «اغْفِرْ»: مەغپىرەت قىلغىن، گۇناھلارنى يوشۇرۇپ ئەپۇ قىلغىن.
• «يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ»: ھېساب-كېتاب قايىم بولىدىغان كۈن، يەنى قىيامەت كۈنى، ئىنسانلار ئەمەللىرىنىڭ ھېسابىنى بېرىش ئۈچۈن ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا تۇرىدىغان كۈن.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۆزىنىڭ پەرۋەردىگارىغا يالۋۇرۇپ مۇنداق دېگەن: ئى رەببىم! مېنىڭ گۇناھلىرىمنى مەغپىرەت قىلغىن، ئاتا-ئانامنىڭ گۇناھلىرىنىمۇ مەغپىرەت قىلغىن، ۋە بارلىق مۇئمىنلەرنىڭ گۇناھلىرىنى مەغپىرەت قىلغىن. بۇ دۇئا قىيامەت كۈنى ئۈچۈن قىلىنغان، يەنى ئىنسانلار ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىدا ھېساب بېرىش ئۈچۈن تۇرىدىغان كۈندە.

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاتا-ئاناسى ئۈچۈن مەغپىرەت تىلىشى، ئۇلارنىڭ ئىسلامغا كېلىشىنى ئۈمىد قىلغانلىقىدىن ئىدى. ئۇنىڭ ئانىسى مۇسۇلمان بولغان، ئاتىسىنىڭمۇ ئىسلامغا كېلىشىنى ئارزۇ قىلغان. لېكىن كېيىن ئاتىسىنىڭ ئاللاھنىڭ دۈشمىنى ئىكەنلىكى ئۇنىڭغا ئاشكارا بولغاندا، ئۇنىڭدىن ئادا-جۇدا بولغان. بۇ ئايەت شۇنىڭدىن ئىلگىرى ئوقۇلغان دۇئا بولۇپ، مۇئمىنلەرگە ئۆز ئاتا-ئانىسى ۋە بارلىق مۇئمىن قېرىنداشلىرى ئۈچۈن مەغپىرەت تىلەشنىڭ مۇھىملىقىنى ئۆگىتىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، قىيامەت كۈنى ھەر بىر ئىنسان ئۆز ئەمەلىنىڭ ھېسابىنى بېرىدۇ. شۇ كۈندە پەقەت ئاللاھنىڭ مەغپىرىتىلا قۇتقۇزىدۇ. شۇڭا بىز مۇئمىن قېرىنداشلىرىمىز ئۈچۈن دۇئا قىلىشىمىز، ئۇلارنىڭمۇ مەغپىرەت تىلىشىمىز كېرەك. بۇ ئايەت بىزنىڭ قەلبىمىزگە مېھرى-مۇھەببەت ۋە ئىتتىپاقلىق ئۇرۇقىنى چاچىدۇ، ھەممىمىزنى بىر-بىرىمىز ئۈچۈن دۇئا قىلىشقا، ئاللاھنىڭ رەھمىتىنى تىلەشكە چاقىرىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنىڭ دۇئالىرىمىزنى ئىجابەت قىلغاي ۋە قىيامەت كۈنىدە ھەممىمىزنى مەغپىرەت قىلغاي.