ซูเราะฮฺ อิบรอฮีม — อายะฮฺ 41

ความหมายของคำสำคัญ:

• يَقُومُ الْحِسَابُ หมายถึง วันแห่งการตั้งขึ้นเพื่อการชำระบัญชี นั่นคือวันกิยามะฮ์ที่มนุษย์จะถูกเรียกให้มาชำระความต่อหน้าอัลลอฮ์

คำอธิบายโดยรวม:

ท่านนบีอิบรอฮีม อะลัยฮิสสลาม ได้วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ด้วยถ้อยคำที่แสดงถึงความอ่อนน้อมถ่อมตนและความห่วงใยต่อผู้อื่น โดยท่านได้ขออภัยโทษให้แก่ตนเองก่อน เนื่องจากมนุษย์ทุกคนย่อมมีข้อบกพร่องและความผิดพลาดที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ จากนั้นท่านได้ขออภัยโทษให้แก่บิดามารดาของท่าน ซึ่งคำขอนี้เกิดขึ้นก่อนที่ท่านจะทราบชัดว่าบิดาของท่านเป็นศัตรูของอัลลอฮ์ ภายหลังจากที่ท่านทราบความจริงแล้ว ท่านก็ได้ปลีกตัวออกจากบิดาและไม่ขออภัยโทษให้อีกต่อไป ส่วนมารดาของท่านนั้นได้ศรัทธาแล้ว ท่านจึงขออภัยโทษให้แก่ท่าน และสุดท้ายท่านได้ขออภัยโทษให้แก่บรรดาผู้ศรัทธาทุกคนในวันกิยามะฮ์ อันเป็นวันที่มนุษย์จะถูกตั้งขึ้นเพื่อรับการชำระบัญชีต่อหน้าพระเจ้าของพวกเขา

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. การวิงวอนขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์เป็นแบบอย่างของบรรดานบี แม้แต่ท่านนบีอิบรอฮีมซึ่งเป็นที่รักยิ่งของอัลลอฮ์ก็ยังขออภัยโทษต่อพระองค์ แสดงให้เห็นว่าการสำนึกผิดและวิงวอนขออภัยเป็นหนทางแห่งความใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์
2. ความเมตตาและความห่วงใยต่อบิดามารดาเป็นคุณธรรมอันสูงส่ง ท่านนบีอิบรอฮีมได้ขออภัยโทษให้แก่บิดามารดาของท่านด้วยความรักและความปรารถนาดี แม้ในภายหลังจะทราบว่าบิดาเป็นศัตรูของอัลลอฮ์ ท่านก็ได้แยกออกจากบิดาอย่างชัดเจนตามคำสั่งของพระเจ้า
3. การขออภัยโทษให้แก่บรรดาผู้ศรัทธาโดยรวมเป็นการแสดงถึงความสามัคคีและความรักใคร่ในหมู่มุสลิม เราควรมีน้ำใจและปรารถนาดีต่อพี่น้องผู้ศรัทธาทุกคน แม้แต่ในเวลาที่เรากำลังวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ก็ตาม
4. การระลึกถึงวันกิยามะฮ์และการชำระบัญชีเป็นแรงผลักดันให้มนุษย์ดำเนินชีวิตด้วยความรอบคอบและไม่ประมาท เพราะทุกคนจะต้องถูกสอบสวนในสิ่งที่ได้กระทำไว้ในโลกนี้