Sure İbrâhim — Ayet 41

Kelime Anlamları:

• Rabbenâ: Ey bizim Rabbimiz!
• İğfir: Bağışla, mağfiret et.
• Vâlideyye: İki ebeveynime, anneme ve babama.
• Yevme yekûmü'l-hisâb: Hesabın (hesap gününün) kaim olacağı, kurulacağı gün.

Tefsir:

Hz. İbrahim (a.s.), bu duasında Rabbinden kendisi için, anne ve babası için ve tüm müminler için mağfiret dilemektedir. Bu dua, onun engin merhamet ve şefkat duygusunu, ümmetine olan derin bağlılığını gösterir. O, yalnızca kendi kurtuluşunu istememiş; anne babasını ve bütün inananları da bu duaya dahil etmiştir. Bu, müminin yalnız olmadığının, bir bütünün parçası olduğunun ve kardeşleri için de hayır dua etmesi gerektiğinin en güzel örneğidir.

Hz. İbrahim'in anne ve babası için yaptığı bu istiğfar, onların henüz hayatta oldukları ve iman etmelerini umduğu döneme aittir. Daha sonra babasının Allah düşmanı olduğu kesin olarak ortaya çıkınca, ondan uzaklaşmış ve onun için dua etmeyi bırakmıştır. Bu da bize, küfür üzere ölen kimseler için mağfiret dilemenin caiz olmadığını, ancak hayatta olup iman etmeleri umulan kimseler için dua etmenin güzel olduğunu öğretir.

"Yevme yekûmü'l-hisâb" yani hesabın kurulduğu gün, kıyamet günüdür. O gün herkes amelleriyle yüzleşecek, hiçbir şey gizli kalmayacaktır. Hz. İbrahim'in bu duası, o büyük günün dehşetini idrak eden bir peygamberin, Allah'ın rahmetine sığınışını ve ümmetini de bu rahmete ortak etme arzusunu yansıtır.

Bu dua bize şu dersleri verir: Mümin, her zaman ve özellikle kıyamet gününü hatırlayarak Allah'tan af dilemelidir. Anne babasına hayatta iken dua etmeli, onların hidayeti için Allah'a yalvarmalıdır. Ayrıca yalnızca kendini değil, tüm mümin kardeşlerini de duasına katmalıdır. Bu, müminler arasındaki kardeşlik bağını güçlendirir ve ümmet bilincini canlı tutar. Unutmayalım ki, bir müminin kardeşi için gıyabında yaptığı dua kabul olunur ve melekler de ona aynı şekilde dua eder. Bu güzel duayı bizler de sıkça yapmalı, hem kendimiz hem anne babamız hem de tüm müminler için Allah'tan mağfiret dilemeliyiz.