Surah Ibrahim — Aya 41

Ma'anar Kalmomi:

• يَوْمَ يَقُومُ الْحِسَابُ: Ranar da za a tsaya domin hisabi (lissafin ayyuka), wato Ranar Tashin Kiyama.

Tafsirin Ayar:

Wannan ayar tana cikin addu’ar da Annabi Ibrahim (A.S.) ya yi ga Ubangijinsa, inda yake cewa: "Ya Ubangijinmu! Ka gafarta mini laifofina da suka faru daga gare ni waɗanda ba su tsira daga su ’yan Adam ba, kuma Ka gafarta wa mahaifina da mahaifiyata." Wannan addu’ar da ya yi wa mahaifinsa ta kasance kafin ya bayyana masa cewa mahaifinsa maƙiyin Allah ne. Sa’ad da ya bayyana masa cewa mahaifinsa yana gāba da Allah kuma yana bin shirka, sai ya barranta daga gare shi. Amma mahaifiyarsa, an ruwaito cewa ta musulunta, don haka addu’arsa ta kasance cikin begen shiryar da mahaifinsa zuwa ga Musulunci.

Sa’an nan ya kuma ce: "Kuma Ka gafarta wa muminai duka, maza da mata, a Ranar da hisabi zai tsaya, wato Ranar Kiyama." A wannan ranar ne Allah zai yi hisabi da halittunsa a kan ayyukansu, mai kyau da marar kyau.

Wannan addu’ar ta nuna cewa Annabi Ibrahim (A.S.) yana son gafara ga kansa, ga iyayensa, da kuma ga dukan muminai, domin ya nuna wa al’ummarsa cewa mumini ya kamata ya kasance yana addu’a ga kansa da iyayensa da ’yan’uwansa cikin addini.

Fa’idojin Ayar:

1. Nuna kyakkyawan hali na Annabi Ibrahim (A.S.) wajen koyar da al’ummarsa addu’a da neman gafara ga kai da iyaye da sauran muminai.
2. Ƙarfafa wa mumini cewa ya riƙa yin addu’a ga iyayensa da dukan muminai, musamman a lokutan da ake buƙatar gafara, kamar Ranar Kiyama.
3. Nuna cewa neman gafara ga iyaye halal ne muddin ba su kasance a kan shirka ba; amma idan sun mutu a kan kafirci, to ba a neman gafara a gare su.
4. Ƙarfafa zumunci da soyayya tsakanin muminai ta hanyar addu’a ga juna, wanda ke ƙara haɗin kai da ƙauna a cikin al’ummar Musulunci.
5. Tunatar da mumini cewa Ranar Hisabi gaskiya ce, kuma a wannan rana ne kowa zai sami sakamakon ayyukansa, don haka ya kamata ya shirya da kyawawan ayyuka da addu’o’i.