Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 12

Сүзләрнең мәгънәләре:

«Сәләкә» — бер әйберне икенче әйбер эченә кертү, үткәрү мәгънәсендә. «Мөҗримнәр» — гөнаһ кылучылар, имансызлар, Аллаһка каршы килүчеләр.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә әйтә: Без әүвәлге өммәтләрнең йөрәкләренә көферне һәм пәйгамбәрләрне ялганга чыгаруны ничек керткән булсак, шуның кебек үк Мәккә мөшрикләренең, ягъни гөнаһ кылучы кешеләрнең йөрәкләренә дә кертәбез. Алар үзләренең каты башлылыклары, тәкәбберлекләре һәм хакыйкатьтән баш тартулары сәбәпле, сиңа иңдерелгән Коръәнгә ышанмыйлар. Бу — аларның үз ихтыярлары белән явызлыкны сайлауларының нәтиҗәсе. Аллаһы аларны мәҗбүри рәвештә имансыз итми, ә алар үзләре хакны күреп тә аннан баш тарткач, Аллаһы аларның йөрәкләрен мөһерли. Әүвәлге кавемнәрнең хәле дә шундый булган иде: алар пәйгамбәрләрне кире кактылар һәм һәлак ителделәр. Мәккә мөшрикләре дә шул ук юлны сайладылар, шуңа күрә аларны да әүвәлгеләр кебек җәза көтә.

Гыйбрәтләр:

Бу аятьтән без өйрәнәбез: кеше үз йөрәгендә иманны саклар өчен, хакыйкатькә каршы тормаска, гөнаһлардан читләшергә тиеш. Күңелне пакь тоту — Аллаһының һидәятенә ирешүнең шарты. Ә гөнаһларга чуму, тәкәбберлек һәм хакны инкяр итү кеше йөрәген катыландыра һәм аны хакыйкатьне кабул итә алмаслык итә. Шулай ук бу аять Аллаһының гаделлеген күрсәтә: Ул беркемне дә залим итми, ә кешеләр үзләре явызлыкны сайлаганда, Аллаһы аларны шул хәлдә калдыра. Безгә һәрвакыт йөрәгебезне иман нуры белән тутырырга, Коръәннән гыйбрәт алырга һәм пәйгамбәрләр юлыннан барырга кирәк.