سوره حجر — آیه 12

معانی کلمات:

• نَسْلُکُهُ: داخل میکنیم آن را (کفر و استهزا را) در چیزی، به گونهای که در آن نفوذ کند.
• المُجرِمین: گناهکارانی که با کفر و تکذیب، مرتکب جرم شدهاند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) تسلیت و دلجویی میدهد و بیان میکند که این رفتار مشرکان قوم تو، چیز تازهای نیست. همانگونه که در دل امتهای پیشین، کفر و استهزای پیامبران را وارد کردیم و آنان به دلیل عناد و لجاجت، حق را نمیپذیرفتند، در دل گنهکاران قوم تو نیز همین کفر و تکذیب را وارد میکنیم. این یک سنت الهی است که هرکس با اختیار خود راه کفر و گناه را برگزیند، خداوند نیز او را در این مسیر رها کرده و مهر بر دلش میزند، به گونهای که دیگر هدایت را نمیپذیرد. این مجازات الهی در دنیا برای کسانی است که با آگاهی و از روی سرکشی، حق را انکار میکنند و به آیات خدا ایمان نمیآورند. بنابراین، نگران نباش که آنها به تو ایمان نمیآورند، چرا که این سرنوشت محتوم کسانی است که خودشان راه کفر را انتخاب کردهاند.

فواید و پیامهای آیه:

1. سنت الهی در مورد گناهکاران: خداوند به کسی ظلم نمیکند، بلکه وقتی بندهای با اصرار بر گناه و تکذیب پافشاری کند، خداوند او را به حال خود رها میکند و این رها شدن، خود عذابی بزرگ است.
2. تسلیت برای پیامبر (ص): این آیه به پیامبر و مؤمنان میآموزد که اگر کافران ایمان نیاوردند، غمگین نشوند، زیرا این کار خداوند بر اساس حکمت و عدالت است و پیامبر وظیفهای جز رساندن پیام ندارد.
3. اهمیت اختیار انسان: انسان با انتخاب خود، سرنوشت خویش را رقم میزند؛ اگر راه حق را برگزیند، خداوند هدایتش را افزایش میدهد و اگر راه باطل را برگزیند، خداوند او را در گمراهیاش رها میکند.
4. عبرت از تاریخ: این آیه نشان میدهد که داستان مشرکان مکه، تکراری از رفتار امتهای پیشین است و این خود هشداری برای همه انسانهاست که از سرنوشت تکذیبکنندگان عبرت بگیرند.