Surat Al-Hijr — Ayat 46

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• ادْخُلُوهَا : padha mlebua ing dalem iku (yaiku suwarga).
• بِسَلَامٍ : kanthi slamet, tegese resik saka samubarang kacilakan lan piala.
• آمِنِينَ : padha rumasa aman, tegese ora ana rasa wedi marang samubarang kang medeni.

2) Katrangan ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani bab kahanane wong-wong kang padha taqwa marang Panjenengane, yaiku wong kang nindakake dhawuhe lan nyingkiri larangane. Nalika padha mlebu ing suwarga kang kebak kebon lan kali-kali mili ing sangisore, banjur ana swara ngandika marang dheweke: "Padha mlebua ing suwarga iki kanthi slamet lan aman."

Tegese, dheweke padha mlebu tanpa ana apa-apa kang ngrusak awake, ora ana penyakit, ora ana cilaka, lan ora ana rasa wedi marang samubarang kang medeni. Malah para malaikat padha ngucapake salam marang dheweke minangka pakurmatan. Ing kono dheweke padha urip kanthi tentrem, ora ana rasa sengit utawa drengki ing atine, padha dadi sedulur kang padha tresna-tinresnan, lungguh ing dhampar-dhampar kang gedhe, padha adhep-adhepan rai, ora ana rasa kesel lan ora ana rasa ngelu, lan padha langgeng ing kono salawase.

Dadi, ayat iki nggambarake ganjaran kang gedhe banget kanggo wong-wong mukmin kang padha taqwa marang Allah. Dheweke ora mung mlebu suwarga, nanging uga diparingi katentreman lan keamanan kang sampurna, tanpa ana rasa kuwatir sethithik wae.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen suwarga iku panggonan kang kebak kabegjan lan katentreman kang sejati, ora ana rasa wedi, ora ana cilaka, lan ora ana kasusahan.
• Wong kang taqwa marang Allah bakal oleh ganjaran kang gedhe banget, yaiku mlebu suwarga kanthi slamet lan aman.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan semangat kanggo wong Islam supaya padha sregep nindakake kabecikan lan nyingkiri larangan, amarga ganjarane pancen luar biasa.
• Katentreman lan keamanan kang sejati iku mung ana ing akhirat, mula kita kudu padha ngupaya kanggo nggayuh suwarga kanthi nindakake dhawuhe Allah lan nyingkiri larangane.
• Ayat iki uga mulangake yen wong mukmin iku kudu padha tresna-tinresnan lan ora ana rasa sengit, amarga ing suwarga wong-wong padha dadi sedulur kang rukun lan tentrem.