Surat Al-Hijr — Ayat 57

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• خَطْبُكُمْ : tegesé "prakara utawa kaanan wigati sing dadi gegaranmu teka". Tembung iki asalé saka "خَطْب" sing ateges urusan gedhé utawa prakara penting.
• الْمُرْسَلُونَ : tegesé "para utusan" (malaikat-malaikat sing diutus déning Allah).
• فَمَا : tegesé "banjur apa" — minangka pitakon kanggo ngerteni bab kang durung dimangerteni.

2) Tegese ayat iki:

Nabi Ibrahim 'alaihissalam — sawisé diwènèhi kabar bungah déning para malaikat ngenani lairé putra lan turunané kang bakal dadi wong-wong kang shaleh — banjur takon marang para malaikat mau: "Banjur apa prakara wigati sing dadi gegaranmu teka, dhuh para utusan?" Tegesé, Nabi Ibrahim kepéngin ngerti apa perluné liyané saka tekane para malaikat iki, saliyané kanggo mènèhi kabar bungah bab lairé putra. Para malaikat mau banjur bakal njlentrehake yèn dheweke uga diutus kanggo nindakake tugas liya, yaiku numpes kaum Nabi Luth kang wis kebacut nglakoni dosa gedhé.

Saka ayat iki bisa dimangerteni yèn Nabi Ibrahim iku pancèn pribadhi kang tansah kepéngin ngerti marang kersané Allah, lan atiné tansah gumantung marang kabar-kabar kang digawa déning para utusané Allah. Pitakoné iki dudu pitakon kang njalari rasa ora percaya, nanging minangka wujud kepéngin ngerti lan nggatekake marang tugas-tugas kang digawa déning para malaikat.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké marang kita yèn takon babagan agama lan kersané Allah iku ora dadi alangan, malah dadi tandha yèn atiné wong mukmin iku tansah kepéngin ngerti marang kahanan kang wigati ing uripé.
• Kita diélingake yèn saben utusané Allah mesthi nduwé tugas lan amanat kang kudu ditindakake kanthi bener, mula kita kudu tansah siyap nampa kabar saka Allah kanthi ati kang mbukak.
• Nabi Ibrahim dadi tuladha kanggo kita kabèh: senajan wis diwènèhi kabar bungah, dhèwèké tetep takon lan nggatekake prakara liyané. Iki nuduhaké yèn wong mukmin iku kudu tansah nggatekake sakabèhing prakara kang ana gegayutané karo agama lan uripé.
• Ayat iki uga ngélingake kita yèn Islam iku agama kang mbukak, ora nglarang umaté kanggo takon lan sinau luwih jero babagan kersané Allah, malah nyengkuyung supaya kita tansah nambah kawruh lan iman.