سوره حجر — آیه 57

معانی کلمات:

• «خَطْب»: امر مهم و بزرگ، کار خطیر و شأن.
• «مُرْسَلُون»: فرشتگان فرستاده شده از جانب خداوند.

تفسیر آیه:

پس از آنکه فرشتگان به حضرت ابراهیم (علیه السلام) مژده تولد فرزندی دانا و صالح (اسحاق) را دادند و ایشان از آمدن آنان در شگفت شد و ترسید، چون آرامش یافت و دانست که آنان فرشتگانِ مأمور خداوند هستند، خطاب به آنان گفت: «پس کار مهم و خطیر شما چیست؟ ای فرشتگان فرستاده شده از سوی پروردگار!» یعنی غیر از این بشارت که دادید، چه مأموریت بزرگ دیگری دارید؟ ابراهیم (علیه السلام) میدانست که فرشتگان تنها برای بشارت به او نیامدهاند، بلکه مأموریت دیگری نیز دارند که از آن آگاه نبود، از این رو با کنجکاوی و احترام، از حقیقت مأموریت آنان جویا شد. این سؤال نشاندهنده ادب و تواضع آن حضرت در برابر فرشتگان و نیز اشتیاق او به دانستن حکمت و مشیت الهی است.

فواید و پیامهای آیه:

• ادب در پرسش: حضرت ابراهیم (علیه السلام) با وجود مقام والای خود، با احترام و تواضع از فرشتگان سؤال میکند؛ این درس بزرگی است که حتی بزرگان نیز باید در پرسش و گفتوگو ادب را رعایت کنند.
• اهمیت پیگیری و آگاهی: مؤمن نباید به دانستههای اندک خود اکتفا کند، بلکه باید برای درک بهتر امور و حکمتهای الهی جویا شود و از فرصتها برای کسب معرفت بیشتر بهره ببرد.
• آرامش پس از ایمان: وقتی انسان به خداوند توکل کند و بداند که همه امور به فرمان اوست، ترس و نگرانی از بین میرود و با قلبی مطمئن به دنبال کشف حقایق میرود.
• بشارت و انذار: فرشتگان الهی هم مأمور به بشارتاند و هم انذار؛ مؤمن باید همواره میان امید و بیم زندگی کند و از رحمت خداوند مأیوس نشود و نیز از عذاب او در امان نباشد.