Аль-Хиджр сүрәсе — Аять 57

Сүзләрнең мәгънәләре:

• خَطْبُ — эш, хәл, мөһим эш, зур вакыйга.
• الْمُرْسَلُونَ — Аллаһ тарафыннан җибәрелгән илчеләр (фәрештәләр).

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам, Аллаһның рәхмәтеннән өмет өзмичә, аларның килү сәбәбен белергә теләп, болай диде: «Ий Аллаһ тарафыннан җибәрелгән илчеләр! Сезнең бу якка килүегезнең сәбәбе нинди зур эш? Сез, әлбәттә, бер генә сәбәп белән килмәдегез — сезнең җитди бер эшегез бардыр». Ибраһим аларның фәрештәләр икәнен белсә дә, аларның килү максатын сорап, аларның нинди хәбәр белән килүләрен ачыкларга теләде. Бу сорау аның кунакчыллыгы һәм игътибарлылыгы аркасында иде, чөнки ул аларны хөрмәт итеп кабул иткән иде. Фәрештәләр аңа Лут кавеменә җибәрелгәннәрен хәбәр иттеләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Ибраһим галәйһиссәламнең әдәбе: ул фәрештәләрнең килү сәбәбен сораганда да аларны хөрмәтләп «илчеләр» дип эндәште.
• Мөселман кешесе һәрвакыт эшнең мөһимлеген ачыкларга тырышырга тиеш, ә бигрәк тә дин эшләрендә.
• Аллаһның рәхмәтеннән өмет өзмәү — пәйгамбәрләрнең сыйфаты, һәм бу безгә дә өлге булып тора.