نحل سۈرىسى — ئايەت 109

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• لَا جَرَمَ: بۇ ئىبارە ئەرەب تىلىدا "شەكسىز، ھەقىقەتەن، ھېچ شۈبھىسىز" دېگەن مەنىنى بىلدۈرىدۇ. بۇ يەردە ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ ئاخىرەتتە زىيان تارتىدىغانلىقىنى قەتئىي جەكلىگەن.
• الْخَاسِرُونَ: "زىيان تارتقۇچىلار، زىيانكەشلەر" دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە پەقەت دۇنيا مال-مۈلكىدىن ئايرىلىش ئەمەس، بەلكى ئەبەدىي جەننەتنى ۋە ئاللاھنىڭ رازىلىقىنى يوقىتىش كۆزدە تۇتۇلىدۇ.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىمان كەلتۈرگەندىن كېيىن كۇفرىلىققا قايتقان ۋە ھىدايەت يولىدىن چەتنەپ كەتكەن كىشىلەرنىڭ ئاخىرەتتىكى ئاقىۋىتىنى قەتئىي ئېلان قىلىدۇ. ئۇلار ئاخىرەتتە ھەقىقىي زىيان تارتقۇچىلار بولۇپ، ئۆزلىرىنىڭ ئىمانىنى، ئەمەلىسالىھىنى ۋە جەننەتكە كىرىش پۇرسىتىنى قولدىن بېرىپ قويىدۇ. ئۇلار دۇنيادا قىلغان ئەمەللىرىنىڭ ھەممىسى بىكار بولۇپ، ئاخىرەتتە ئەبەدىي ئازابقا دۇچار بولىدۇ. ئۇلار پەقەت دۇنيا مال-مۈلكىدىنلا ئەمەس، بەلكى ئەڭ قىممەتلىك نەرسە — ئىمان ۋە ئاخىرەت سائادىتىدىن ئايرىلىش بىلەن ھەقىقىي زىيانغا ئۇچرايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىمان نېئمىتى ئىنتايىن قىممەتلىك ۋە ئۇنى قوغداش لازىم. ئاللاھ بىزگە ھىدايەت ئاتا قىلغان بولسا، بىز ئۇنى ھەر ۋاقىت مۇستەھكەم تۇتۇشىمىز، شۈكۈر قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭدىن يۈز ئۆرۈمەسلىكىمىز كېرەك. ئاخىرەتتىكى زىيان دۇنيادىكى ھەرقانداق زىياندىن چوڭدۇر. شۇڭا ھەر بىرىمىز ئۆز ئىمانىمىزنى قوغداش، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا ئەمەل قىلىش ۋە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ سۈننىتىگە ئەگىشىش ئارقىلىق ئاخىرەتتە زىيان تارتقۇچىلاردىن بولۇپ قالماسلىقىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا ھەممىمىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن ۋە ئاخىرەتتە زىيان تارتقۇچىلاردىن قىلمىسۇن.