نحل سۈرىسى — ئايەت 108

ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• طَبَعَ: پېچەتلىدى، مۆھۈر باسدى. بۇ يەردە ئاللاھنىڭ قەلب ۋە ھېسسىي ئەزالارنى ھىدايەتنى قوبۇل قىلمايدىغان ھالەتكە كەلتۈرۈپ قويۇشىنى كۆرسىتىدۇ.
• الْغَافِلُونَ: غەپلەتتە قالغۇچىلار، بىخەۋەرلەر. يەنى ئۆزلىرىگە تەييارلانغان ئاقىۋەتتىن ۋە ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىدىن بىخەۋەر بولغان كىشىلەر.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئىماندىن كېيىن كۇفرىلىققا قايتقان ۋە ھىدايەت يولىنى تاشلىغان كىشىلەرنىڭ ئەھۋالىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار شۇنداق كىشىلەركى، ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ قەلبلىرىنى پېچەتلىۋەتتى، ئەمدى ئۇلار ۋەز-نەسىھەتلەرنى چۈشەنمەيدۇ، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلمايدۇ. ئۇلارنىڭ قۇلاقلىرىمۇ پېچەتلىنىپ، ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى ئاڭلىسىمۇ پەرەز قىلىپ، ئويلىنىپ ئاڭلىمايدۇ، پايدىلىنىدىغان دەرىجىدە قوبۇل قىلمايدۇ. كۆزلىرىمۇ پېچەتلىنىپ، ئاللاھنىڭ بىرلىكىگە ۋە قۇدرىتىگە دالالەت قىلىدىغان ئايەتلەرنى، پەرۋەردىگارىنىڭ بارلىقىنى كۆرسىتىدىغان دەلىل-ئىسپاتلارنى كۆرۈپ تۇرۇپمۇ ئىبرەت ئالمايدۇ، ھەقىقەتنى كۆرەلمەيدۇ.

ئۇلار ئەنە شۇنداق كىشىلەركى، ئۆزلىرىنىڭ ئاخىرەتتىكى بەخت-سائادىتى ۋە بەدبەختلىكىنىڭ سەۋەبلىرىدىن، شۇنداقلا ئاللاھ تائالا ئۇلار ئۈچۈن تەييارلىغان ئازاب-ئوقۇبەتتىن پۈتۈنلەي بىخەۋەر ۋە غەپلەتتە قالغانلاردۇر. ئۇلار دۇنيا ھاياتىنى ئاخىرەتتىن ئەۋزەل كۆرۈپ، ھىدايەت نۇرىنىڭ قەلبلىرىگە يېتىپ بارماسلىقىغا ئۆزلىرى سەۋەب بولغانلاردۇر.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىمان ۋە ھىدايەت ئاللاھنىڭ ئۇلۇغ نېمىتىدۇر. ئاللاھ تائالا بىزگە قەلب، قۇلاق ۋە كۆز ئاتا قىلغان، بۇلارنى ھەقىقەتنى تونۇش، ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى چۈشىنىش ۋە ئىبرەت ئېلىش ئۈچۈن ئىشلىتىشىمىز كېرەك. ئەگەر بىز بۇ نېمەتلەرنى ھەقىقەتنى تونۇشقا ئىشلەتمىسەك، ئۇلار بىزگە پايدا ئەمەس، زىيان كەلتۈرۈشى مۇمكىن. شۇڭا، ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يېقىنلىشىش، ئۇنىڭ ئايەتلىرىنى ئويلىنىپ ئوقۇش ۋە ئىبرەت ئېلىش بىزنىڭ بۇ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە بەختلىك بولۇشىمىزنىڭ يولىدۇر. ئاللاھ بىزنى غەپلەتتە قالغۇچىلاردىن قىلمىسۇن، بەلكى ھىدايەت تاپقۇچىلاردىن قىلسۇن.