سورت نحل — آیت 123

د مهمو کلمو معناګانې:

• مِلَّة: دین، لار، طریقه.
• حَنِيفًا: له ټولو باطلو دینونو څخه یوې خواته میل کوونکی، د توحید پر لور روان، او له شرک څخه پاک.

تفسیر:

بیا مونږ تا ته، اې محمده! وحی ولېږله چې د ابراهیم علیه السلام د دین پیروي وکړه، هغه دین چې له ټولو باطلو لارو څخه د اسلام (توحید) پر لور میل کوونکی دی. دا چې ته په توحید باندې ثابت اوسه، له شرک او مشرکانو څخه بېزار اوسه، او د هغه دین پر بنسټ چې الله تعالی خوښوي خلک ورته رابولئ. ابراهیم علیه السلام هیڅکله له مشرکانو څخه نه و، لکه څنګه چې مشرکانو ادعا کوله، بلکې هغه یو موحد و، چې یوازې د الله عبادت یې کاوه او له هر ډول شرکه پاک و. هغه د ټولو موحدینو لپاره یو ښه نمونه او لارښود و.

فایدې:

• دا آیت د دین په چارو کې د ابراهیم علیه السلام د پیروي کولو اهمیت ښیي، چې هغه د توحید او د الله سره د اخلاص په برخه کې یو بشپړ نمونه ده.
• مسلمان باید له شرک او مشرکانو څخه په بشپړه توګه بېزار وي، او خپل دین یوازې د الله لپاره خالص وساتي.
• دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د اسلام دین د پخوانیو پیغمبرانو د دینونو دوام دی، او دا چې حضرت محمد صلی الله علیه وسلم د هغه سلسلې وروستی پیغمبر دی چې د ابراهیم علیه السلام له لارې یې پیل شوې وه.