Sure Nahl — Ayet 123

Kelime Anlamları:

• Mille (مِلَّة): Din, şeriat, yol, inanç sistemi.
• Hanîf (حَنِيفًا): Her türlü batıl inançtan yüz çevirip yalnızca Allah'a yönelen, tevhid dinine sımsıkı bağlı olan kimse. Şirk ve sapkınlıktan uzak, dosdoğru yol üzere olan.
• Müşrik (الْمُشْرِكِينَ): Allah'a ortak koşanlar, O'ndan başkasına ilahlık atfedenler.

Tefsir:

Ey Resûl! Bu âyet, sana vahyedilen ilâhî talimatların en önemlilerinden birini bildiriyor: "Sonra sana vahyettik ki, hanîf olarak İbrahim'in dinine uy." Yani Allah Teâlâ, Peygamber Efendimiz'e (s.a.v.) hitaben, İbrahim (a.s.)'ın yolunu izlemesini emretmektedir. Bu emir, aslında tüm ümmetine de yönelik bir çağrıdır.

Peki, İbrahim'in dini neydi? O, putperestliğin ve her türlü sapkın inancın hüküm sürdüğü bir toplumda, aklını ve fıtratını kullanarak Yüce Allah'ı bulmuş, O'na hiçbir şeyi ortak koşmamıştı. O, bâtıldan yüz çevirip hakka yönelen, Allah'ın birliğini kalbiyle tasdik edip hayatıyla ispat eden bir hanîf idi. Onun dini; tevhid, ihlas, teslimiyet ve Allah'a tam bir bağlılık üzerine kuruluydu.

Bu âyet, Müslümanlara şu mesajı verir: İslam, İbrahim'in yolunun devamıdır. Bu yol, Allah'ı birlemek, O'na kullukta hiçbir şeyi ortak koşmamak, ibadetleri yalnızca O'na has kılmak ve O'nun emirlerine gönülden teslim olmaktır. Âyetin sonundaki "O, müşriklerden değildi" ifadesi ise, İbrahim'in (a.s.) şirkten tamamen uzak olduğunu vurgular. O, ne putlara tapanlardan, ne de Allah'a ortak koşan herhangi bir topluluktan olmuştur. Bu ifade, aynı zamanda müşriklerin "Biz İbrahim'in dinindeyiz" iddialarını da çürütmektedir. Çünkü onların amelleri, İbrahim'in (a.s.) tertemiz tevhid inancıyla asla bağdaşmaz.

Sevgili Müminler! Bu âyet bize, imanımızın özünün tevhid olduğunu hatırlatır. Nasıl ki İbrahim (a.s.) putperest bir toplumun içinde tek başına hakka sarıldıysa, bizler de içinde yaşadığımız her türlü ortamda, şirkten ve batıl inançlardan uzak durarak yalnızca Allah'a güvenmeli, yalnızca O'na yönelmeliyiz. Hanîf olmak; doğruluktan ayrılmamak, Allah'ın rızasını her şeyin üzerinde tutmak ve hayatımızın her alanını O'nun iradesine teslim etmektir. Bu yüce yol, bizi dünyada huzura, ahirette ise ebedi kurtuluşa ulaştıran en sağlam yoldur. Rabbimiz bizleri, İbrahim (a.s.) gibi hanîf, yani şirkten arınmış ve yalnızca kendisine yönelmiş kullarından eylesin.