Surja En-Nehl — Ajet 123

Kuptimet e fjalëve:

• Milletën (ملة): feja, rruga dhe besimi.
• Hanif (حنيفًا): ai që largohet nga çdo fe e shtrembër dhe i drejtohet vetëm Allahut me sinqeritet, duke e adhuruar vetëm Atë.

Tefsiri i Ajetit:

Pastaj, o Muhamed, Ne të dërguam ty shpalljen dhe të urdhëruam që të ndjekësh fenë e Ibrahimit, që ishte feja e pastër e monoteizmit dhe e nënshtrimit të plotë ndaj Allahut. Ti duhet të qëndrosh i vendosur në këtë rrugë dhe të mos largohesh prej saj, duke u kthyer nga çdo fe tjetër drejt fesë së Islamit, ashtu siç ishte Ibrahimi – ai ishte i drejtuar vetëm nga Allahu, larg nga çdo devijim. Ai kurrë nuk ishte prej atyre që i bëjnë shok Allahut në adhurim, ashtu siç pretendonin idhujtarët. Përkundrazi, ai ishte shembulli më i lartë i besimtarëve të sinqertë, që e pastruan besimin e tyre nga çdo njollë e idhujtarisë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon se feja e Ibrahimit dhe feja e Muhamedit (paqja qoftë mbi ta) janë një fe e vetme – feja e nënshtrimit ndaj Allahut dhe e pastrimit të besimit nga çdo gjë tjetër.
2. Tregon se ndjekja e pejgamberëve dhe e të dërguarve është rruga e drejtë që të çon te kënaqësia e Allahut.
3. Thekson rëndësinë e sinqeritetit (ihan) në adhurim dhe largimin nga çdo formë e idhujtarisë, qoftë e madhe apo e vogël.
4. Nxiton muslimanin që ta dojë Ibrahimit dhe ta marrë atë si shembull në qëndrueshmërinë e tij ndaj së vërtetës, edhe kur ishte vetëm kundër gjithë popullit të tij.
5. Tregon se Islami është vazhdimësi e mesazhit të të gjithë pejgamberëve, dhe se muslimani duhet të jetë krenar për këtë lidhje të bekuar me ta.