Ан-Нахль сүрәсе — Аять 123

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مِلَّةَ — дин, юл, тәртип.
• حَنِيفًا — барча батыл диннәрдән читләшеп, туры юлга — Исламга таба китүче, Аллаһуга ихлас күңелдән бер генә дип ышанып, Аңа гына гыйбадәт кылучы.
• الْمُشْرِكِينَ — Аллаһуга тиңдәш кертүчеләр, Аңа башкаларны гыйбадәттә пар кылучылар.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә безнең пәйгамбәребез Мөхәммәдкә (с.г.в.) аңа кадәрге пәйгамбәрләргә вәхий иткән кебек үк, Коръән аша вәхий итеп әйтте: "Ий Мөхәммәд, син Ибраһим галәйһиссәламнең диненә ияр, ул диннән читкә китмә, киресенчә, шул диндә нык тор. Ибраһим галәйһиссәламнең дине — тулы ихласлык белән Аллаһуга гына табыну, Аның берлегенә ышану, ширек һәм мөшрикләрдән азат булу, Аллаһуга чакыру һәм Аның шәригате буенча гамәл кылу иде. Ул дин — Ислам динедер. Ибраһим галәйһиссәлам мөшрикләрдән түгел иде, мөшрикләр аның турында ничек кенә дәгъва итсәләр дә, ул һәрвакыт Аллаһуны берләштерүче, Аңа гына гыйбадәт кылучы булды. Ул — бердәнбер Аллаһуга ышанучыларның үрнәге иде."

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәребез Мөхәммәднең (с.г.в.) динендә Ибраһим галәйһиссәлам диненең дәвамчысы булуы — безнең диннең борынгы пәйгамбәрләр диннәре белән бердәмлеген күрсәтә.
• Ислам дине — турылык, ихласлык һәм Аллаһуга гына табыну дине; ул ширектән һәм мөшриклектән тулысынча азат.
• Мөшрикләрнең ялган дәгъваларына карамастан, хак дин һәрвакыт Аллаһуның үзе билгеләгән юл белән барачак.
• Бу аять безне Ибраһим галәйһиссәлам кебек ихлас, нык иманлы, Аллаһуга гына таянучы һәм батылдан читләшүче булырга өнди.