ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 3

የቃላት ፍችዎች፡-

• በልሐቅ (በእውነት)፡- በትክክለኛ ዓላማና በጥበብ፣ ለከንቱ ሳይሆን።
• ተዓላ (ከፍ አለ)፡- ከማንኛውም ጉድለትና ከማይገባው ነገር የጠራ፣ የላቀ።
• ዩሽሪኩን (የሚያጋሩት)፡- ከአላህ ጋር ሌላን የሚያቆራኙት (ለአላህ ተጋሪ የሚያደርጉት)።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፡-

አላህ ሰማያትንና ምድርን በእውነት ፈጠረ፤ ይህም ማለት በከንቱ ወይም በቀልድ አልፈጠራቸውም፤ አልፎተርም ለትልቅ ጥበብና ለትክክለኛ ዓላማ ፈጠራቸው። እነዚህ ፍጥረታት ለባሪያዎች የፈጣሪያቸውን ታላቅነት፣ ኃይሉንና ብቸኛነቱን የሚያሳዩ ማስረጃዎች ናቸው። ሰው ሰማያትንና ምድርን ሲመለከት፣ ፈጣሪያቸው አንድ መሆኑንና እሱ ብቻ ለመገዛት ብቁ መሆኑን ይገነዘባል።

ከዚያም አላህ ከሰዎች አምላክነት ጋር ተጋሪ ከማድረጋቸው ነገር ሁሉ የጠራ፣ የላቀና የተቀደሰ መሆኑን ገለጸ። እሱ ከማንኛውም ባልንጀራ፣ አጋር ወይም ተመሳሳይ ከሆነ ነገር ሁሉ የበላይ ነው። ሰዎች ጣዖታትን፣ ጸሀይን፣ ጨረቃን ወይም ሌሎች ፍጥረታትን ከእሱ ጋር በማጋራት ሲያመልኩ፣ እነዚህ ሁሉ ፍጥረታት የእሱ ፍጥረቶች እንጂ አምላኮች አይደሉም።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. ሰማያትና ምድር ለአላህ ታላቅነት ማስረጃዎች ናቸው፤ ማንኛውም አስተዋይ ሰው እነዚህን ፍጥረታት ሲመለከት ወደ ፈጣሪያቸው ይመራል።
2. ዓለም በከንቱ አልተፈጠረም፤ ለዚህ ሕይወት ዓላማና ጥበብ አለ፤ ይኸውም አላህን መገዛትና ትእዛዙን መከተል ነው።
3. አላህ ከማንኛውም ጉድለትና ከማይገባው ነገር ሁሉ የጠራ ነው፤ ከእሱ ጋር ማጋራት ትልቁ በደልና ከርሞ ነው።
4. ይህች ታላቅ ፍጥረት የአላህን ኃይልና ችሎታ ያሳያል፤ እነዚህን የፈጠረ አምላክ ሰዎችን ሳይመለከት አይተዋቸውም፤ ነገር ግን ይመራቸዋል፣ ይቆጣጠራቸዋልና ይመልሳቸዋል።