سورت نحل — آیت 33

د کلمو معناګانې:

• هَلْ يَنظُرُونَ: دوى څه ته انتظار كوي؟
• تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ: چې پرېښتې دوى ته راشي (د ساه ايستلو لپاره).
• أَمْرُ رَبِّكَ: ستا د رب حكم او عذاب.
• كَذَٰلِكَ: په دې ډول.
• يَظْلِمُونَ: ظلم كوي.

د آيت تفسير:

دا مشركان، چې د حق په مقابل كې يې تكذيب او سركشي كړې ده، د څه شي انتظار كوي؟ دوى يواځې د دې انتظار كوي چې پرېښتې دوى ته راشي، چې د هغوى ساه واخلي او د عذاب پيغام ورته ورسوي، يا دا چې ستا د رب له طرفه د عذاب حكم راشي، چې په دنيا كې دوى هلاك او تباه كړي. دا انتظار د بېګټې او بېكاره انتظار په شان دى، ځكه چې دا به حتماً پېښېږي.

همدارنګه، مخكې ملتونه هم په دې ډول وو — هغوى هم خپلو پېغمبرانو ته دروغ وويل او د الله په آيتونو يې مسخره وكړه، نو الله دوى ته عذاب راغى او هلاك شول. خو الله پر دوى ظلم نه و كړى، ځكه چې الله عادل دى او پر بنده ګانو ظلم نه كوي. بلكې دوى پخپله پر خپلو ځانونو ظلم كاوه، ځكه چې دوى په خپله خوښه كفر او سركشي غوره كړې وه، او په دې توګه يې خپل ځانونه د عذاب او هلاكت مستحق كړل.

فايدې:

1. الله تعالى له خپلو بنده ګانو سره په بشپړ عدل او انصاف چلند كوي، او هيڅكله پر چا ظلم نه كوي.
2. د انسان د هلاكت او تباهۍ اصلي لامل د هغه خپل كړنې او غلط انتخابونه دي، نه د الله قضا او قدر.
3. د پېغمبرانو تكذيب او د حق په مقابل كې سركشي تل د عذاب سبب ګرځېدلې ده، او دا د تاريخ تل پاتې سنت دى.
4. انسان بايد له خپلو كړنو څخه عبرت واخلي او د الله له عذاب څخه مخكې خپل ځان سم كړي، ځكه چې د عذاب راتګ حتمي دى.
5. د الله رحمت او حكمت دا دى چې انسان ته يې د هدايت لپاره پېغمبران او كتابونه رالېږلي، نو كه انسان له دې نعمت څخه ګټه وانخلي، نو يواځې پر ځان يې ظلم كړى دى.