نحل سۈرىسى — ئايەت 42

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

— «صَبَرُوا»: سەۋر قىلدىلار، يەنى قىيىنچىلىق ۋە جاپالارغا چىداپ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇپ، چەكلىمىلىرىدىن يىراق تۇرۇپ، بېشىغا كەلگەن قازالارغا رازى بولۇپ تەقۋادارلىق بىلەن سەۋر قىلدىلار.

— «يَتَوَكَّلُونَ»: تەۋەككۈل قىلىدۇلار، يەنى ئىشلىرىنى پۈتۈنلەي ئاللاھقا تاپشۇرۇپ، ئۇنىڭغا ئىشىنىپ، ئۇنىڭ ياردىمىگە تايىنىدۇلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئاللاھ يولىدا ھىجرەت قىلغان مۇھاجىرلارنىڭ ئالىي سۈپەتلىرىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى ئادا قىلىشتا، چەكلىمىلىرىدىن ساقلىنىشتا، شۇنداقلا بېشىغا كەلگەن قىيىنچىلىق ۋە ئازاب-ئوقۇبەتلەرگە دۇچ كەلگەندە سەۋر-تاقەت قىلغان كىشىلەردۇر. ئۇلار كاپىرلارنىڭ ئەزىيەت-زىيانكەشلىكلىرىگە، ئۆز يۇرت-ماكانلىرى ۋە ئەھلى-ئەيالىدىن ئايرىلىشقا سەۋر قىلدى. شۇنىڭ بىلەن بىرگە، ئۇلار بارلىق ئىشلىرىدا پەقەت ئاللاھقا تايىنىپ، ئۇنىڭغا ئىشىنىپ، ئىشلىرىنى ئۇنىڭغا تاپشۇرىدۇ. مانا شۇ سەۋر ۋە تەۋەككۈل سۈپەتلىرى سەۋەبىدىن ئاللاھ تائالا ئۇلارغا ئۇلۇغ مەرتىبە ۋە ئېسىل مۇكاپات بەردى.

ئەي مۇئمىن قېرىنداشلار! بۇ ئايەت بىزگە ئۆگىتىدۇكى، ھاياتىمىزدا قانداقلا قىيىنچىلىق ۋە سىناقلارغا دۇچ كەلسەك، ئۈمىدىمىزنى ئۈزمەي سەۋر قىلىشىمىز، ھەر قانداق ئىشتا پەقەت ئاللاھقا تەۋەككۈل قىلىشىمىز كېرەك. سەۋر ۋە تەۋەككۈل ئىككىسى بىرلىكتە مۇئمىننىڭ قەلبىنى كۈچلەندۈرۈپ، ئۇنىڭغا جەمئىيەتتە مۇستەھكەم تۇرۇش ئىقتىدارىنى بېرىدۇ. ئاللاھ تائالا سەۋر قىلغۇچى ۋە تەۋەككۈل قىلغۇچى بەندىلىرىنى ھەرگىز زايە قىلمايدۇ، بەلكى ئۇلارغا دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە ئۇلۇغ مۇكاپاتلارنى ئاتا قىلىدۇ. كېلىڭلار، بىز ھەممىمىز بۇ ئايەتنىڭ ئۆگىتىشىنى قەلبىمىزگە يىغىپ، ھاياتىمىزنى سەۋر ۋە تەۋەككۈل بىلەن زىننەتلىنىدىغان قىلايلى، ئاللاھنىڭ رازىلىقىغا ئېرىشىش ئۈچۈن تىرىشايلى.