Surja En-Nehl — Ajet 54

Kuptimet e fjalëve:

• el-durr (الضُّرّ): dëmi, sëmundja, vuajtja, mjerimi.
• keshefe (كَشَفَ): e largoi, e hoqi.
• fariq (فَرِيقٌ): një grup, një pjesë.

Tefsiri i ajetit:

Pastaj, kur Ai (Allahu i Madhëruar) e largon prej jush dëmin dhe vuajtjen që ju kishte goditur, pasi ju e kishit lutur Atë me sinqeritet për shpëtim, ja që një grup prej jush i kthehet përsëri mosbesimit dhe i bën shok (ortak) Zotit të tyre në adhurim. Ata, në vend që ta falënderojnë Atë për mirësinë e madhe që ua bëri, fillojnë t'i drejtohen dikujt tjetër krahas Tij, duke adhuruar idhuj, njerëz apo gjëra të tjera, duke ia atribuar atyre fuqi që i përkasin vetëm Allahut. Kjo tregon padrejtësinë e tyre të madhe dhe mosmirënjohjen e tyre, sepse në momentin e vështirësisë ata i drejtohen vetëm Allahut, por sapo Ai ua largon dëmin, ata e harrojnë Atë dhe i kthehen shirkut (idhujtarisë).

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Mirësia e Allahut ndaj robërve të Tij: Allahu i përgjigjet lutjes së robërve të Tij në vështirësi dhe e largon dëmin prej tyre, edhe nëse ata janë jobesimtarë. Kjo tregon mëshirën e Tij të pakufishme dhe bujarinë e Tij të madhe.
2. Vetëm Allahu është Ai që i përgjigjet nevojtarit: Kur njeriu gjendet në vështirësi, zemra e tij kthehet natyrshëm te Krijuesi i saj, sepse e di se vetëm Ai ka fuqi ta shpëtojë. Kjo është një dëshmi e natyrshme e ekzistencës së Allahut dhe e unitetit të Tij.
3. Dënimi i mosmirënjohjes: Njeriu që harron mirësinë e Allahut pasi e ka përjetuar atë, dhe i kthehet mosbesimit, është në një gjendje të ulët dhe të dënuar. Besimtari i vërtetë është ai që e falënderon Allahun në çdo kohë, si në lehtësi ashtu edhe në vështirësi.
4. Mësim për besimtarin: Ky ajet na mëson të jemi të qëndrueshëm në besim dhe falënderim ndaj Allahut, dhe të mos jemi si ata që i drejtohen Allahut vetëm kur janë në telashe, e pastaj e harrojnë Atë kur u vjen mirësia. Besimtari i sinqertë e adhuron Allahun në çdo gjendje dhe ia kushton Atij të gjithë adhurimin e tij.