සූරා අන්-නහ්ල් — ආයාත් 54

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

• الضُّرّ (අද්-දුර්): විපත, රෝගාබාධ, දුක්ගැහැට සහ හානිය.
• كَشَفَ (කෂෆ): ඉවත් කළේය, දුරු කළේය.
• فَرِيقٌ (ෆරීක්): කණ්ඩායමක්, සමූහයක්.
• يُشْرِكُونَ (යුෂ්රිකූන්): අල්ලාහ්ට අද්විතීය හවුල්කරුවන් (ෂිර්ක්) පත් කරති.

අර්ථ නිරූපණය:

අල්ලාහ් තආලා මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ මිනිසුන්ගේ අකෘතඥභාවය සහ දුබල ඇදහිල්ලයි. ඔවුන් විපතකට හෝ රෝගාබාධයකට හෝ දුක්ගැහැටයකට මුහුණ දෙන විට, අල්ලාහ්ගෙන් පමණක් උපකාර ඉල්ලා, අවංකව ඔහුට පමණක් යාච්ඤා කරති. නමුත් අල්ලාහ් ඔවුන්ගේ යාච්ඤාවට පිළිතුරු දී එම විපත දුරු කළ විගස, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් (ප්රතික්ෂේප කරන්නන්) නැවතත් අල්ලාහ්ට හවුල්කරුවන් පත් කිරීමට පටන් ගනිති. ඔවුන් ගැලවීම ලබා දුන් අල්ලාහ්ට පමණක් ගෞරව කරනු වෙනුවට, ඔහු සමඟ වෙනත් දෙවිවරුන්ට හෝ පිළිමවලට හෝ මැදිහත්කරුවන්ට නමස්කාර කරති. මෙය ඔවුන්ගේ අතිශය අකෘතඥභාවය සහ මෝඩකම පෙන්නුම් කරයි. විපතේදී අල්ලාහ්ව මතක් කරගෙන, සහනය ලැබුණු පසු ඔහුව අමතක කර දැමීම ඉතාම නින්දිත ක්රියාවකි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. මිනිසා විපතට පත් වූ විට ස්වභාවිකවම අල්ලාහ් දෙසට හැරේ. එබැවින් සුවපහසුව සහ සමෘද්ධිය ලැබුණු විටද ඔහුට කෘතඥ වීම සහ ඔහුව මතක තබා ගැනීම අපගේ යුතුකමයි.
2. විපත්තිවලින් මිදීම අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහයකි. එම අනුග්රහයට ප්රතිඋපකාර කිරීම යනු ඔහුට පමණක් නමස්කාර කිරීමයි. ඔහුට හවුල් කිරීම ඉතාම බරපතල පාපයකි.
3. අල්ලාහ් ඉතාම ඉවසිලිවන්තය. ඔහුගේ අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය කළද, ඔහු වහාම දඬුවම් නොකර, තම ගැතියන්ට අවස්ථාව ලබා දෙයි. එබැවින් අප ඔහුගේ දයාව ගැන බලාපොරොත්තු තබාගෙන, ඔහුට පමණක් අවංකව නමස්කාර කළ යුතුය.
4. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ අපගේ ජීවිතයේ සෑම අවස්ථාවකදීම — දුකේදී සහ සතුටේදී — අල්ලාහ්ව මතක තබා ගත යුතු බවයි. ඇදහිල්ල යනු විපතේදී පමණක් නොව, සැප සම්පත් ලැබෙන විටද අල්ලාහ්ට කීකරු වීමයි.