Sure Nahl — Ayet 54

Kelime Anlamları:

• Keşefe’d-durr: Sıkıntıyı, zararı, hastalığı ve belayı gidermek, kaldırmak.
• Farik: Bir topluluk, bir grup, bir kısım insan.
• Bi-Rabbihim: Rableri olan Allah’a (karşı).
• Yuşrikûn: Şirk koşarlar, O’na ortaklar ve eşler isnat ederler.

Tefsir:

Ey insanlar! Allah’ın size olan rahmetini ve lütfunu düşünün. Başınıza bir sıkıntı geldiğinde, bir hastalığa yakalandığınızda veya bir bela ile karşılaştığınızda, içinizden O’na yalvarır, dua eder ve O’ndan yardım istersiniz. O da merhametiyle bu zararı, bu sıkıntıyı sizden kaldırır, duanıza icabet eder ve sizi o zor durumdan kurtarır.

Fakat ne acıdır ki, Allah’ın bu büyük nimeti ve kurtuluşu üzerinize indiği anda, içinizden bir grup yine nankörlük eder ve Rabbine şirk koşmaya başlar. Yani o zor anlarda kendilerini kurtaranın yalnızca Allah olduğunu bildikleri halde, rahatlık ve bolluk anında O’nun yanına başka ilahlar, putlar, evliyalar veya aracılar koyarlar; onlara da ibadet eder, onlardan medet umarlar.

Bu, ne kadar büyük bir çelişki ve ne kadar ağır bir nankörlüktür! Zorlukta yalnız O’na yönelip, darlıkta O’na sığınıp, kurtulunca da O’nu unutup başkalarını O’na ortak koşmak... İşte bu, insanın acziyetini ve Allah’a olan muhtaçlığını hiçe sayan bir davranıştır. Oysa Allah, kullarına karşı sonsuz merhamet sahibidir; O’ndan başka hiçbir güç, hiçbir varlık ne zarar verebilir ne de fayda sağlayabilir.

Ey Rabbimizin lütfuna mazhar olan kullar! Bu ayet bize, Allah’ın nimetlerini hatırlamayı ve her an O’na şükretmeyi öğretiyor. Zorlukta da kolaylıkta da, darlıkta da bollukta da yalnızca O’na yönelmeliyiz. Çünkü O, her türlü ortaktan ve şerikten münezzehtir; O’nun benzeri yoktur, O’nun ortağı yoktur. Ne mutlu o kimselere ki, nimet anında da imtihan anında da tevhid üzere sabit kalır, yalnızca Allah’a kul olur ve O’na hiçbir şeyi ortak koşmazlar. İşte gerçek kurtuluş ve ebedi saadet, bu tevhid bilincini koruyanlarındır.