سوره نحل — آیه 6

معانی کلمات:

• تُرِیحُونَ: شتران را هنگام عصر به جایگاه شبانهشان (آخور یا استراحتگاه) بازمیگردانید.
• تَسْرَحُونَ: شتران را صبحگاهان برای چریدن به صحرا و مرتع میفرستید.

تفسیر آیه:

خداوند در این آیه به نعمتهای خود بر انسان اشاره میکند و میفرماید: برای شما در این چهارپایان (مانند شتر، گاو و گوسفند) زیبایی و آراستگی است؛ زمانی که آنها را شامگاهان از چراگاه به آغل و استراحتگاهشان بازمیگردانید و زمانی که صبحگاهان آنها را برای چرا به صحرا میفرستید. این رفتوآمد و گردآمدن گلهها، جلوهای از زیبایی و شکوه زندگی روستایی و شبانی است که دل انسان را شاد میکند و مایهی سرور و آرامش او میشود. این جمال و زیبایی، علاوه بر منافع مادی که از آنها میبرید، نشانهای از لطف و رحمت پروردگار در حق شماست.

فواید و پیامهای آیه:

• نعمتهای خداوند تنها به منافع مادی محدود نیست؛ بلکه زیباییها و لذتهای معنوی نیز بخشی از رحمت الهی است که باید قدر دانسته شود.
• انسان با تأمل در زیباییهای طبیعت و زندگی روزمره، میتواند نشانههای حکمت و قدرت خدا را ببیند و بر شکرگزاری خود بیفزاید.
• اسلام دینی است که به زیباییها و لذتهای حلال اهمیت میدهد و آنها را نعمتی الهی میشمارد؛ بنابراین مؤمن باید با نگاهی مثبت و شاکرانه از این نعمتها بهرهمند شود و آنها را وسیلهای برای نزدیکی بیشتر به خدا قرار دهد.