Surja En-Nehl — Ajet 71

Kuptimet e fjalëve:

• Faddal: I dha përparësi, e ngriti mbi të tjerët.
• Er-Rizq: Të mirat dhe pasuria që Allahu i jep robërve të Tij.
• Ma meleket eymanuhum: Robërit dhe shërbëtorët që janë në posedim të tyre.
• Yechhedun: Mohojnë, nuk e falënderojnë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se Ai, me urtësinë e Tij, i ka dalluar njerëzit ndërmjet tyre në furnizim – disa i ka bërë të pasur e disa të varfër, disa zotër e disa shërbëtorë. Pastaj Allahu na vë përpara një realiteti bindës: ata që janë të pajisur me pasuri dhe privilegje, nuk janë të gatshëm që pasurinë e tyre ta ndajnë me robërit e tyre në mënyrë të barabartë, sa që të bëhen shokë të barabartë në atë që zotërojnë. Nëse njeriu nuk e pranon këtë barazi për veten e tij me shërbëtorët e tij, atëherë si guxon t'i bëjë Allahut shokë e ortakë nga robërit e Tij? A nuk është kjo padrejtësi dhe mohim i madh i të mirave të Allahut?

Allahu i Lartësuar e përmend këtë shembull për t'i qortuar idhujtarët: ashtu siç nuk pranoni që robërit tuaj të jenë të barabartë me ju në pasuri, pse e pranoni që robërit e Allahut të jenë shokë të Tij në adhurim? Ky është kontradiktë e qartë dhe padrejtësi e madhe. Ata që i bëjnë shok Allahut, në fakt po mohojnë mirësinë më të madhe të Allahut – mirësinë e besimit dhe të udhëzimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohja e urtësisë së Allahut në dallimin e furnizimit: Dallimi në pasuri mes njerëzve është pjesë e urtësisë së Allahut, për të provuar se kush falënderon dhe kush mohon.
2. Pastërtia e besimit (Teuhidit): Ajeti na mëson se Allahu është i vetmi Zot dhe i vetmi që meriton adhurim, dhe se çdo shok që i bëhet Atij është padrejtësi e madhe.
3. Reflektimi mbi drejtësinë njerëzore: Nëse njeriu nuk pranon barazi me robërit e tij në pasuri, atëherë si guxon t'i bëjë Allahut shokë nga krijesat e Tij? Kjo është një mësim për të menduar thellë.
4. Falënderimi për mirësitë: Ajeti na nxit të jemi falënderues ndaj Allahut për mirësitë e Tij, sidomos për mirësinë e besimit dhe të udhëzimit në rrugën e drejtë.
5. Liria nga padrejtësia: Islami e ka ndaluar padrejtësinë në të gjitha format e saj, dhe ky ajet tregon se si idhujtaria është padrejtësia më e madhe, sepse i jep të drejtë krijesës që të barazohet me Krijuesin.