سورت اسراء — آیت 11

د معاني کلمو:

• يَدْعُ: دعا کوي، غوښتنه کوي.
• بِالشَّرِّ: په شر، په بدۍ، په ضرر.
• دُعَاءَهُ بِالْخَيْرِ: لکه څنګه چې د خير لپاره دعا کوي.
• عَجُولًا: بيړه کوونکی، بې صبره، چې د هر شي په اړه ژر غبرګون ښيي.

د آيت تفسير:

انسان د خپل جهل او بيړې له امله کله ناکله د غضب په حالت کې پر خپل ځان، پر خپل اولاد او پر خپل مال بد دعاګانې کوي، لکه څنګه چې د خير لپاره دعا کوي. هغه وايي: "خدایه! ما ته ضرر راکړه" يا "زما اولاد ته بدي ورکړه" — په داسې حال کې چې که الله تعالی د ده دا دعا قبوله کړي، نو هغه به له منځه ولاړ شي او د هغه مال او اولاد به هم تباه شي. خو الله تعالی د خپل رحمت له امله د انسان دا ډول بد دعاګانې نه قبلوي، ځکه چې هغه پوهېږي چې انسان په دې خبره کې ريښتينی اراده نه لري، بلکې د غضب او بيړې په حالت کې يې کړې ده. انسان په طبيعت کې بيړه کوونکی او بې صبره دی، نو له همدې امله د هر څه په اړه ژر غبرګون ښيي، پرته له دې چې د خپلو خبرو د پايلو په اړه فکر وکړي.

د آيت څخه ګټې:

1. د غضب پر مهال د ژبې ساتنه: دا آيت موږ ته ښيي چې په غضب کې بايد خپله ژبه کنټرول کړو، ځکه چې په دې حالت کې انسان هغه څه وايي چې ورته پښېماني راولي.
2. د الله تعالی رحمت او مهرباني: الله تعالی له خپلو بندګانو سره دومره مهربان دی چې د هغوی بد دعاګانې نه قبلوي، که څه هم هغوی يې په خپله خوله کوي. دا د الله د رحمت يوه لویه نښه ده.
3. د بيړې له خطرونو څخه خبرتیا: بيړه د انسان د ځان او کورنۍ د تباهۍ سبب کېدای شي، نو بايد په ټولو چارو کې صبر او غور وکړو.
4. د دعا آداب: دعا بايد په سکون او د خير په غوښتنه وشي، نه په غضب او د شر په غوښتنه، ځکه چې انسان بايد تل د خير غوښتونکی وي، نه د شر.