Suurah Al-Israa — Aayad 11

Macnaha Erayada:

• Yadcu: Buqasho ama baryo.
• Bish-shar: Wax shar ah, sida nacalad ama halaag.
• Ducaahahu bil-khayr: Sida uu u buqdo khayr.
• Cajuulan: Degdeg badan, aan samir lahayn.

Tafsiirka Aayadda:

Dadku waa uu ku degdegayaa buqashada shar, isagoo marka uu cadhoobo ku buqanaya naftiisa, carruurtiisa, ama maalkiisa inuu halaagmo ama khasaaro, isagoo u buqanaya si la mid ah sida uu ugu buqan jiray khayrka. Tani waa jaahilnimo iyo degdeg, maxaa yeelay dadku ma fikiraan cawaaqibka buqashadooda. Haddii Eebe u ajiibo buqashadan shar, waxay ku halaagi lahayd naftiisa iyo wixii uu qabo. Laakiin naxariista Eebe ayaa ku timid, isagoo u ajiibaya buqashada khayrka, mana ajiibo buqashada shar, sababtoo ah wuxuu ogyahay in dadku uusan ula jeedin inuu naftiisa halaago, laakiin waa degdeg iyo cadho. Dadku wuxuu ku abuuranyahay degdeg iyo samir la'aan, sidaa darteed wuxuu ku degdegayaa waxyaabaha waxyeellada u keeni kara, isagoon fikirin cawaaqibka.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Naxariista Eebe ee dadka: Waa naxariis weyn in Eebe uusan ajiibin buqashada shar ee dadku ku degdegto, haddii kale dadku waa halaagi lahaa. Tani waxay na baraysaa in Eebe yahay Naxariis Badan, oo u dhawrsada dadkiisa.
2. Digniin ka ah degdega: Aayaddu waxay noo digaysaa in aan ka fogaanno degdega, gaar ahaan marka aynu cadhoonayno, maxaa yeelay cadhadu waxay ku kaligeysaa qofka inuu ku buqo wax shar ah oo uu ka qoomdo hadhow.
3. Barashada xakamaynta nafta: Waxay noo muujinaysaa inay tahay in aan xakamayno naftayada, oon ku degdegin buqashada waxyeellada leh, balse aan samir yeelano oon Eebe u buqanno khayrka.
4. Iimaanka iyo isku halleynta Eebe: Aayaddu waxay noo xoojinaysaa in aan isku halleyno Eebe, oon ogaanno inuu yahay kan ugu fiican ee wax qorsheeya, isagoo u ajiibaya buqashadeenna si waafaqsan xikmadiisa, ee ma aha si waafaqsan degdegeenna.