İsra surəsi — Ayə 11

Kəlmələrin mənaları:

• Yed'ul-insan – İnsan dua edir, çağırır.
• Biş-şərri – Özünə, ailəsinə və ya malına zərər gətirəcək bir şeyi istəyərək.
• Duaəhu bil-xeyr – Xeyir dilədiyi kimi (yəni eyni həvəslə).
• Əculən – Tələsik, səbirsiz, özünə zərər gətirəcək işlərdə tələsən.

Təfsir:

İnsan bəzən qəzəbləndiyi zaman özünə, övladına və ya malına zərər gətirəcək şeylər üçün dua edir. Halbuki o, xeyir istədiyi kimi bu duanı da eyni ciddiyyətlə edir. Məsələn, qəzəb anında “Allahım, məni məhv et!” və ya “Övladımı, malımı yox et!” kimi sözlər deyir. Bu, onun cahilliyindən və tələsikliyindən qaynaqlanır. Əgər Allah-Təala onun bu duasını qəbul etsəydi, insan öz əli ilə özünü və ailəsini məhv edərdi. Lakin Allahın rəhməti və lütfü ilə bu cür zərərli dualar qəbul olunmur; çünki Allah bilir ki, insan bu duanı qəsdən və həqiqətən istəyərək etmir, sadəcə qəzəb və tələsiklik onu bu hala salıb.

İnsan təbiətcə tələsik və səbirsiz yaradılmışdır. O, işlərin sonunu gözləmədən, düşünmədən hərəkət edir. Bu səbəbdən də çox vaxt özünə zərər verən işlərə əl atır. Halbuki mömin insan hər işində təmkinli olmalı, qəzəb anında dilini və əməlini idarə etməyi bacarmalıdır. Peyğəmbərimiz (sallallahu aleyhi və səlləm) buyurmuşdur: “Qəzəblənəndə sus!” Çünki qəzəb anında deyilən sözlər və edilən dualar insanı peşmançılığa sürükləyir.

Bu ayə bizə öyrədir ki, dua edərkən diqqətli olaq və yalnız xeyirli şeylər istəyək. Allah-Təala isə Öz mərhəməti ilə bəndələrinin cahilcəsinə etdiyi zərərli duaları qəbul etmir və onları qoruyur. Bu, Allahın bəndələrinə olan sonsuz rəhmətinin bir nişanəsidir. Gəlin biz də bu rəhmətə şükür edək və hər işimizdə təmkinli, səbirli olaq. Unutmayaq ki, Allah yaxşı qullarını sevir və onların dualarını ən gözəl şəkildə qəbul edir.