Аль-Исра сүрөсү — Аят 111

1. Аяттагы түшүндүрүүгө муктаж сөздөр:

• الْحَمْدُ — мактоо, алкыш, ыраазычылык.
• يَتَّخِذْ — өзүнө алып, ээ кылып алуу.
• وَلَدًا — бала, перзент.
• شَرِيكٌ — шерик, ортоктош.
• الْمُلْكِ — бийлик, падышалык, эгедерлик.
• وَلِيٌّ — жардамчы, колдоочу, дос.
• الذُّلِّ — кордук, алсыздык, басырылуу.
• وَكَبِّرْهُ تَكْبِيرًا — Аны улуу деп эсептеп, улуктук менен даңазала.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Оо, пайгамбар, айткын: «Бардык мактоо, алкыш жана ыраазычылык Аллахка таандык. Ал өзүнө бала асырап алган эмес, бийлигинде Ага эч ким шерик боло албайт, алсыздыктан улам жардамга муктаж болуп, бирөөнү колдоочу кылып алган эмес. Ал эч нерсеге муктаж эмес, баарынан беймуктаж, кудуреттүү. Сен Аллахты улуу деп билип, Аны бардык кемчиликтерден аруулап, улуктугун кемелдүү түрдө даңазала. Ага бала да, шерик да, жардамчы да болбойт, анткени Ал өзү эле баарынан жогору, кемелдүү жана кудуреттүү.»

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Аллах Таала бардык мактоого жалгыз татыктуу. Демек, күнүмдүк жашообузда жакшылыктар үчүн Ага шүгүр кылып, Аны даңазалоо — ыймандын белгиси.
• Аллахтын баласы да, шериги да, жардамчысы да жок. Бул Анын жалгыздыгын, кудуреттүүлүгүн жана эч нерсеге муктаж эместигин билдирет. Ошондуктан биз Ага гана сыйынып, Ага гана таянышыбыз керек.
• Аллах алсыз эмес, кордукка түшпөйт. Ал эч кимдин жардамына муктаж эмес. Тескерисинче, бардык жаратылгандар Ага муктаж. Бул бизге Аллахка болгон ишенимди бекемдеп, Ага таянууну үйрөтөт.
• Аллахты улуулоо, Аны даңазалоо — ыймандуу адамдын милдети. Бул аят бизди Аллахты таанып-билүүгө, Анын улуктугун моюнга алууга жана Ага ыклас менен ибадат кылууга чакырат.
• Ислам дини — тавхид (жалгыздык) дини. Бул аят Аллахтын жалгыздыгын, Анын баласы, шериги жана жардамчысы жоктугун ачык баяндап, ыймандын негизин түшүндүрөт. Бул диндин туура, таза жана акылга сыйымдуу экенин көрсөтөт.