سوره اسراء — آیه 111

معانی کلمات:

• «وَلِیٌّ مِنَ الذُّلِّ»: یاور و مددکاری که به سبب ذلت و ناتوانی گرفته شود.
• «کَبِّرْهُ تَکْبِیرًا»: او را به عظمت و بزرگی یاد کن، بزرگداشتی شایسته و کامل.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، بگو: همه ستایشها مخصوص خدایی است که شایسته هر نوع ستایش و سپاس است؛ همان خدایی که از داشتن فرزند پاک و منزّه است و هیچ شریکی در فرمانروایی و الوهیت او نیست. او هرگز ذلیل و خوار نمیشود که نیازمند یاور و مددکاری باشد تا او را یاری کند و عزت بخشد؛ بلکه او بینیاز مطلق است و همه موجودات به او نیازمندند. پس او را چنان که شایسته است، بزرگ بشمار و تعظیم کن؛ تعظیمی که در آن هیچگونه نسبت ناروایی مانند فرزند، شریک یا یاور به او داده نشود و تنها او را با خلوص کامل عبادت کنی.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه مسلمانان را به توحید خالص دعوت میکند و آنان را از هرگونه شرک در ذات، صفات و افعال خداوند بازمیدارد.
• شناخت کمال و بینیازی خداوند، دل انسان را از ترس و وابستگی به غیر او آزاد میسازد و تنها امیدش را به او پیوند میزند.
• بزرگداشت خداوند و ستایش او، روحیه شکرگزاری و عبودیت را در انسان زنده میکند و او را به مسیر بندگی خالصانه سوق میدهد.
• این آیه آرامش عمیقی به مؤمن میبخشد که بداند پروردگارش نه نیازی به فرزند دارد و نه شریکی در قدرت اوست و نه هرگز خوار میشود؛ پس تکیهگاه او در همه حال، قدرتمندترین و بینیازترین است.