සූරා අල්-ඉස්රා — ආයාත් 111

වදන්වල අර්ථ:

• الْحَمْدُ – සියලු ප්‍රශංසා
• وَلَدًا – දරුවෙකු
• شَرِيكٌ – හවුල්කරුවෙකු
• الْمُلْكِ – රාජ්‍යය, අධිපතිත්වය
• وَلِيٌّ – ආධාරකරුවෙකු, උපකාරකයෙකු
• مِنَ الذُّلِّ – දුර්වලකම නිසා, අවමානය නිසා
• كَبِّرْهُ تَكْبِيرًا – ඔහුව මහිමයෙන් විශාල කර වර්ණනා කරන්න

අර්ථ විවරණය:

නබිවරය, ඔබ මෙසේ පවසන්න: සියලු ප්‍රශංසා අල්ලාහ්ටමයි. ඔහු සියලු ගුණාංගවලින් පරිපූර්ණය. ඔහු දරුවෙකු ගැනීමෙන් පිවිතුරු වූවෙකි. ඔහුගේ දිව්‍යත්වයේ හෝ අධිපතිත්වයේ කිසිදු හවුල්කරුවෙකු ඔහුට නොමැත. ඔහු කිසිදු අවමානයකට හෝ දුර්වලකමකට ලක් නොවූ බැවින්, ඔහුට ආධාර කරනු පිණිස කිසිදු උපකාරකයෙකු අවශ්‍ය නොවේ. ඔහු ස්වයංපෝෂිත, සර්වබලධාරී සහ සියල්ලෙන් ධනවත්ය. සියලු මැවූවෝ ඔහු වෙත පරාර්ථකාමීව අවශ්‍යතා ඇත්තෝය.

එබැවින්, ඔහුට දරුවෙකු හෝ හවුල්කරුවෙකු හෝ ආධාරකරුවෙකු ආරෝපණය නොකර, ඔහුව අතිමහත් ලෙස මහිමයට පත් කරන්න. ඔහුගේ මහිමය, උත්කෘෂ්ටත්වය සහ පරිපූර්ණත්වය ප්‍රකාශ කරමින්, ඔහුට පමණක් නමස්කාර කර, සියලු භක්තිය ඔහුට පමණක් පුද කරන්න.

මෙම වාක්‍යයෙන් ලැබෙන පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ පරිපූර්ණත්වය – ඔහු දරුවන්ගෙන්, හවුල්කරුවන්ගෙන් සහ ආධාරකරුවන්ගෙන් තොර බව ඔහුගේ මහිමයේ පරිපූර්ණත්වය පෙන්නුම් කරයි. ඔහු කිසිවෙකුට අවශ්‍ය නොවන අතර සියල්ලෝ ඔහුට අවශ්‍ය වෙති.
2. තව්හීද් (ඒකදේවවාදය) පිළිබඳ පැහැදිලි ප්‍රකාශය – මෙම වාක්‍යය තව්හීද්ගේ සම්පූර්ණ සංකල්පය ඉදිරිපත් කරයි: ඔහුගේ මැවීමේදී, පාලනයේදී සහ නමස්කාරයේදී ඔහුට කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොමැත.
3. අල්ලාහ් කෙරෙහි පූර්ණ විශ්වාසය – ඔහුට ආධාරකරුවෙකු අවශ්‍ය නොවන බැවින්, ඔහු සර්වබලධාරී බවත්, ඔහුගේ උපකාරයෙන් තොරව කිසිවක් සිදු නොවන බවත් අපට වැටහේ. මෙය අපගේ හදවත් ඔහු කෙරෙහි පමණක් යොමු කරයි.
4. අල්ලාහ්ව මහිමයට පත් කිරීමේ වැදගත්කම – "තක්බීර්" (අල්ලාහු අක්බර් යැයි පැවසීම) යනු ඔහුගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය ප්‍රකාශ කිරීමකි. මෙය මුස්ලිම්වරයාගේ ජීවිතයේ සෑම අංශයකම ඔහුව මහිමයට පත් කිරීමේ අවශ්‍යතාව අපට මතක් කර දෙයි.
5. ශුද්ධ වූ ගුණාංගවලින් අල්ලාහ්ව පිවිතුරු කිරීම – අල්ලාහ්ට නුසුදුසු සියලු ගුණාංගවලින් ඔහුව පිවිතුරු කිරීම (තන්සීහ්) ඇදහිලිවන්තයාගේ යුතුකමකි. මෙය ඔහුගේ ඇදහිල්ල ශක්තිමත් කරන අතර, ඔහුව නිවැරදි මාර්ගයේ තබා ගනී.