Surja El-Isra — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• Erëd el-ahireten: Dëshiroi shpërblimin e botës tjetër me vendosmëri dhe sinqeritet.
• Se’a leha se’jeha: U mundua dhe veproi për të me përpjekjen e duhur, duke iu bindur Allahut dhe duke kryer vepra të mira.
• Meshkuren: I pranuar dhe i shpërblyer tek Allahu.

Tefsiri i Ajetit:

Kushdo që e do botën tjetër me zemër të sinqertë dhe e dëshiron atë me vendosmëri, duke besuar në Allahun dhe në shpërblimin e Tij, e pastaj vepron për atë botë me përpjekje të vërtetë – duke kryer vepra të mira, larg syfaqësisë dhe lavdërimit – dhe ndërsa është besimtar i vërtetë, atëherë përpjekja e tij nuk do të humbasë kot. Allahu do t'ia pranojë atë vepër dhe do t'ia shpërblejë atë me shpërblim të madh, sepse Ai nuk e humb mundin e asnjë punëmiri. Ky ajet tregon se pranimi i veprave varet nga dy kushte: besimi i sinqertë në Allahun dhe veprimi sipas udhëzimeve të Tij, larg syfaqësisë dhe dëshirës për lavdërim nga njerëzit.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet na mëson se Islami është fe e ekuilibrit: nuk mjafton vetëm dëshira e mirë pa vepër, as vepra pa besim të sinqertë.
• Allahu i pranon veprat e mira të besimtarëve dhe i shpërblen ato, edhe nëse janë të vogla, kur bëhen me sinqeritet.
• Ajeti na nxit që të pastrojmë veprat tona nga syfaqësia dhe lavdërimi, sepse vetëm vepra e pastër është e pranuar tek Allahu.
• Na jep shpresë të madhe: kushdo që punon për botën tjetër me besim, do të gjejë te Allahu shpërblim të plotë dhe të bollshëm.