Sura Al-Isra — Werset 2

Znaczenie słów:

• Al-Kitab – Księga, czyli Taura (Torah), którą Bóg objawił Mojżeszowi.
• Hudan – droga wskazująca prawdę, przewodnik prowadzący do dobra.
• Bani Isra'il – synowie Izraela, czyli potomkowie proroka Jakuba (Jakuba, syna Izaaka).
• Wakil – ten, któremu powierza się sprawy, opiekun, pan; tutaj: ktoś, kogo czyni się swoim wsparciem i powierza mu swoje losy zamiast Bogu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Tak jak Bóg obdarzył proroka Mahometa (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) zaszczytem nocnej podróży (Isra), tak wcześniej obdarzył Mojżesza (niech spoczywa na nim pokój) wielkim zaszczytem, dając mu Torę. Uczynił ją światłem i przewodnikiem dla synów Izraela, aby wskazywała im drogę do prawdy i wyprowadzała ich z ciemności niewiedzy. W Księdze tej Bóg zawarł jasne polecenie skierowane do synów Izraela: nie bierzcie sobie nikogo poza Mną za opiekuna i nie powierzajcie swoich spraw nikomu innemu – ani bożkom, ani stworzeniom, ani żadnej mocy. To znaczy, że całe zaufanie, cała nadzieja i całe poleganie w sprawach życia i religii powinny być skierowane wyłącznie do Boga Jedynego. On jest jedynym Panem, który zarządza wszystkimi sprawami, i tylko Jemu należy powierzać swoje losy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Bóg obdarza swoich proroków wielkimi łaskami – tak jak obdarzył Mojżesza Torą, a Mahometa nocną podróżą – aby prowadzić ludzkość ku dobru.
2. Prawdziwy przewodnik (huda) pochodzi tylko od Boga; Księgi niebiańskie są światłem dla ludzi, którzy szukają prawdy.
3. Najważniejszą zasadą wiary jest całkowite poleganie na Bogu (tawakkul) i niebranie sobie żadnego innego opiekuna poza Nim – to fundament jedności Boga (tawhid).
4. Człowiek, który powierza swoje sprawy Bogu, zyskuje spokój serca i siłę, ponieważ wie, że Bóg nigdy nie zawodzi tych, którzy Mu ufają.
5. Ten werset uczy nas, że religia nie jest tylko zbiorem rytuałów, ale przede wszystkim relacją z Bogiem opartą na zaufaniu i oddaniu – to droga do prawdziwego szczęścia w tym życiu i w życiu ostatecznym.