Kəhf surəsi — Ayə 105

Bu ayədə Allah-Təala kafirlərin aqibətini və onların əməllərinin puç olmasını bəyan edir. Əvvəlcə bəzi kəlmələrin mənasına nəzər salaq:

"Həbitət" (حبطت) – batil oldu, puça çıxdı, heç bir xeyri qalmadı.

"Vəzn" (وزن) – çəki, qiymət, dəyər, hörmət.

İndi isə ayənin təfsirinə keçək:

Bu ayə, əvvəlki ayələrdə xatırlanan, dünyada əməlləri ən çox ziyana uğrayan kəslərdən bəhs edir. Onlar elə kəslərdir ki, Rəbbinin ayələrini – Qurani-Kərimi və Allahın varlığına, birliyinə dəlalət edən bütün nişanələri inkar etdilər. Onlar Allahın ayələrini yalan saydılar və Onunla qarşılaşacaqlarını, yəni axirətdə dirilib haqq-hesab üçün hüzurunda duracaqlarını qəbul etmədilər.

Məhz bu inadkar inkar və yalanlama səbəbindən onların bütün yaxşı əməlləri puça çıxdı. Onların xeyirxah işləri, sədəqələri, köməklikləri – hamısı boşa getdi, çünki bunlar iman əsası üzərində qurulmamışdı. İmansız görülən işlərin axirətdə heç bir qarşılığı yoxdur.

Və Qiyamət günü Allah-Təala onlara heç bir qiymət verməyəcək, onların heç bir çəkisi, dəyəri olmayacaq. Onlar Allahın nəzərində o qədər alçaq və dəyərsizdirlər ki, heç bir əməlləri tərəziyə qoyulmayacaq, heç bir hörmətə layiq görülməyəcəklər.

Bu ayədən alınacaq böyük ibrət dərsi budur ki, əməllərin Allah dərgahında qəbul olmasının ilk şərti imandır. İman olmadan heç bir işin dəyəri yoxdur. Elə isə, əziz qardaşlar və bacılar! Gəlin imanımızı möhkəmləndirək, Allahın ayələrinə və axirət gününə ürəkdən inanaq ki, əməllərimiz zay olmasın. Unutmayaq ki, dünyada etdiyimiz hər bir yaxşılıq, əgər imanla birləşərsə, axirətdə bizim üçün xilas vasitəsi olacaq. Allah hamımızı imanı kamil, əməli saleh bəndələrindən etsin!