සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 105

වදන්හි අර්ථ:

• آيَاتِ رَبِّهِمْ: ඔවුන්ගේ පරමාධිපතිගේ සාධක සහ සංඥා (කුර්ආනය සහ අනෙකුත් දිව්යමය සාධක).
• لِقَائِهِ: ඔහු හමුවීම (මරණයෙන් පසු නැගිටීම සහ පරමාධිපති ඉදිරියේ පෙනී සිටීම ප්රතික්ෂේප කිරීම).
• حَبِطَتْ: නිෂ්ඵල විය, විනාශ විය.
• نُقِيمُ: අපි ස්ථාපිත කරමු / පිහිටුවමු.
• وَزْنًا: බරක්, ගරුත්වයක්, වටිනාකමක්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙහි අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, පෙර ආයාතවල සඳහන් කළ “ක්‍රියාවන්හි අලාභවන්තයින්” යනු කවුරුන්ද යන්න පැහැදිලි කරමිනි. ඔවුන් වන්නේ තම පරමාධිපතිගේ ආයාතයන් (සාධක, සංඥා, සහ කුර්ආනය) ප්‍රතික්ෂේප කළ, ඒවා බොරු කළ, සහ මරණයෙන් පසු ඔහු හමුවීම (පරලොව නැගිටීම) ද ප්‍රතික්ෂේප කළ අයයි. ඔවුන්ගේ මෙම ප්‍රතික්ෂේපය නිසා ඔවුන් කළ යහපත් ක්‍රියා (ඥාති සබඳතා පැවැත්වීම, දානය දීම වැනි) සියල්ල නිෂ්ඵල වී ගියේය. එනම්, ඔවුන් ලෝකයේ කළ යහපත් දෑ ඔවුන්ගේ කුෆ්ර් (ප්‍රතික්ෂේපය) නිසා කිසිදු ප්‍රතිඵලයක් නොලබා විනාශ විය. එබැවින් මළවුන් නැගිටුවන දිනයේදී අල්ලාහ් ඔවුන්ට කිසිදු බරක් හෝ වටිනාකමක් නොතබයි. එනම්, ඔවුන් අල්ලාහ් ඉදිරියේ අතිශයින් පහත් හා නින්දිත අය වනු ඇත. ඔවුන්ගේ ක්‍රියාවන්ට කිසිදු බරක් හෝ ගණනය කිරීමක් සිදු නොවේ. මක්නිසාද ඔවුන්ගේ ක්‍රියා සියල්ල කුෆ්ර් නිසා නිෂ්ඵල වී ඇත.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. ඇදහිල්ලේ වැදගත්කම: යහපත් ක්‍රියා පිළිගනු ලබන්නේ ඇදහිල්ල සමඟ පමණි. ඇදහිල්ල නොමැතිව කරන ක්‍රියා කෙතරම් විශාල වුවත් ඒවා නිෂ්ඵල වේ.
2. පරලොව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ බරපතලකම: අල්ලාහ් හමුවීම සහ පරලොව විනිශ්චය දිනය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මිනිසාගේ සියලු යහපත් ක්‍රියා විනාශ කර දමන මහා පාපයකි.
3. ක්‍රියාවල බර පමණක් නොවේ: විනිශ්චය දිනයේදී ක්‍රියාවන් කිරා මැනීම පමණක් නොව, පුද්ගලයාගේ ගරුත්වය සහ වටිනාකම ද තීරණය වේ. ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එදින කිසිදු වටිනාකමක් නැත.
4. ඇදහිල්ල සහ ක්‍රියාව අතර සම්බන්ධය: සැබෑ සාර්ථකත්වය සඳහා නිවැරදි ඇදහිල්ල සහ යහපත් ක්‍රියා යන දෙකම අවශ්ය බව මෙයින් පැහැදිලි වේ. එකක් අඩු වුවහොත් අනෙක නිෂ්ඵල වේ.
5. අල්ලාහ්ගේ යුක්තිය: අල්ලාහ් කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරයි. ඔවුන්ගේ ක්‍රියා නිෂ්ඵල වීමට හේතුව ඔවුන්ගේම ප්‍රතික්ෂේපය සහ අකෘතඥතාවයයි.