Kahf surasi — Oyat 105

Kalimalarning ma'nolari:

• حبطت – bekor bo'ldi, o'z samarasini yo'qotdi.
• Vazn – qadr-qimmat, o'lchov, og'irlik.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo eng katta ziyon ko'rgan kimsalarni ta'riflab, ularning kimligini bayon qilmoqda. Ular o'z Rabbining oyatlarini – ya'ni Uning yagonaligiga, qudratiga va hikmatiga dalolat qiluvchi belgilarini inkor etgan, shuningdek, Uning huzuriga qaytishni, qiyomat kunida tirilishni va hisob-kitobni rad etgan kimsalardir. Aynan mana shu kufrlari tufayli ularning qilgan barcha yaxshi amallari – xoh u saxiylik, xoh muruvvat, xoh boshqa ezgu ishlar bo'lsin – bekor bo'lib ketadi. Chunki ular bu amallarni imon asosiga qurmagandilar, shuning uchun ham ularning hech biri Alloh huzurida qabul qilinmaydi va savobga aylanmaydi. Qiyomat kunida esa Alloh taolo ularga hech qanday o'lchov bermaydi, ya'ni ularning amallari tarozida tortilmaydi ham, ularning oldida hech qanday qadr-qimmatlari bo'lmaydi. Ular butunlay xor va zor holda qoladilar.

Foydalar:

Ushbu oyatdan quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Imon – barcha amallarning asosi va shartidir. Imonsiz qilingan har qanday yaxshilik Alloh nazarida qabul bo'lmaydi. Shuning uchun har bir musulmon avvalo imonini mustahkamlashi, so'ngra amallarini shu imon asosida qurishi lozim.
2. Qiyomat kuniga va Alloh bilan uchrashishga ishonmaslik – insonning barcha sa'y-harakatlarini behuda qilib qo'yadi. Bu haqiqatga ishongan kishi esa har bir ishida o'sha kun uchun tayyorgarlik ko'radi.
3. Alloh taolo adolatli bo'lib, hech kimga zulm qilmaydi. Ammo kofirlar o'z kufrlari bilan o'zlariga zulm qiladilar va qilgan yaxshiliklarini ham yo'qotadilar. Bu – ularning o'z tanlovlarining natijasidir.
4. Qiyomat kuni amallar tarozida tortiladi. Kimning yaxshi amallari og'ir kelsa, u najot topadi. Ammo kufr bilan o'tgan umr – tarozida hech narsa bermaydi. Shu bois, har bir nafasni Allohga itoat va Uning roziligini topish yo'lida o'tkazishga harakat qilishimiz kerak.