Аль-Кахф сүресі — Аят 36

1. Сөздердің мағынасы:

• السَّاعَةَ: Қиямет күні.
• قَائِمَةً: болатын, орнайтын.
• رُدِدتُّ: қайтарылдым.
• مُنقَلَبًا: қайтатын орын, барар жер, ақыреттегі мекен.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта бақша иесінің қайта тірілуге деген сенімсіздігі мен менмендігі баяндалады. Ол бақшасына кіріп, оның көркемдігіне тәнті болып, өзін жоғары санап, қияметтің болатынына күмән келтіреді. «Қиямет қайта тірілу деген болмайды, бұл өмір мәңгі жалғаса береді» деп ойлайды. Тіпті қиямет болады деп есептесек те, ол өзін Алланың алдында құрметті санап: «Егер мен Раббыма қайтарылсам, онда маған осы бақшамнан да жақсырақ орын беріледі, өйткені мен дүниеде бай болдым, демек ақыретте де бай боламын» дейді. Бұл – оның дүние байлығын Алланың разылығының белгісі деп қате түсінуі және ақыретті жоққа шығаруы. Шындығында, дүниедегі байлық ақыреттегі жақсылықтың кепілі емес, керісінше, ол – сынақ.

1. Алынатын ғибраттар:

• Дүние байлығы мен сән-салтанат адамды Алланы еске алудан, ақыретке сенуден айырып қоюы мүмкін. Сондықтан байлыққа мастанбай, оны Алланың берген нығметі деп біліп, шүкір ету керек.
• Қияметке сену – иманның негіздерінің бірі. Оны жоққа шығару немесе күмәндану үлкен қателік.
• Алланың алдындағы құрмет байлықпен емес, иман мен тақуалықпен өлшенеді. Дүниедегі нығметтер ақыреттегі жақсылыққа кепілдік бермейді.
• Адам өзіне берілген нығметтерді Алла жолында пайдаланып, ақыретті ойлауы керек. Өйткені шынайы мекен – ақырет.
• Бұл аят бізді менмендіктен, тәкаппарлықтан сақтандырып, әрдайым Аллаға тәуекел етіп, Оның бергеніне қанағат етуге шақырады. Ислам – тепе-теңдік діні: дүниені де, ақыретті де ұмытпауға үйретеді.